ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ - ΣΤΕΙΡΙ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Έναρξη μαθημάτων παραδοσιακών χορών - Κυριακή 29/1/2012

2012-01-25T23:36:00.002+02:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Στειρίου ανακοινώνει ότι τα μαθήματα παραδοσιακών χορών θα ξεκινήσουν την Κυριακή 29/1/2012.

Οι ώρες των μαθημάτων θα είναι οι εξής:

4μ.μ.-5μ.μ.Τμήμα Δημοτικού

5μ.μ.-6μ.μ. Τμήμα Γυμνασίου -Λυκείου

6μ.μ.-8μ.μ.Τμήμα Ενηλίκων

Μετά τιμής

Το Δ.Σ.

Κινηματογραφική λέσχη Λιβαδειάς:Προβολή της ταινίας " Ένας Αμερικανός φίλος" _Παρασκευή 27/1/2012.

2012-01-25T19:17:00.001+02:00

Τόπος:Δημοτικό θέατρο Λιβαδειάς (Δωδεκανήσου 5)

Ημερομηνία:Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012 στις 9.30 μ.μ.

Γερμανογαλλική ταινία, σκηνοθεσία Βίμ Βέντερς, με τους: Μπρούνο Γκαντζ, Ντένις Χόπερ, Λίζα Κρόιζερ, Νίκολας Ρέι, Σάμιουελ Φούλερ

Ένας Αμερικανός τυχοδιώκτης μπλέκει έναν ετοιμοθάνατο κορνιζοποιό από το Αμβούργο στη δολοφονία δύο μαφιόζων, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα μαζί του μια ιδιαίτερη, ισχυρή φιλία.

Αποδεικνύοντας την απεριόριστη αγάπη (και γνώση) του για το αμερικανικό σινεμά, ο Βέντερς διασκευάζει "το παιχνίδι του κυρίου Ριπλεϊ" της Πατρισια Χαισμιθ σαν αριστοτεχνικό γκανγκστερικό νουάρ, περιγράφοντας ταυτόχρονα την ιστορία μιας βαθιάς, αληθινά συγκινητικής αντρικής φιλίας. Από τη δραματουργική δομή και τη σκηνοθετική δεξιοτεχνία μέχρι την εικαστική του τελειότητα, ένα απολυτή μοντέρνο σινεφίλ αριστούργημα.

Θόδωρος Αγγελόπουλος (1935 - 2012)

2012-01-25T17:09:00.003+02:00

του Βασίλη Μακρή

25/01/2012

Έναρξη παρουσίασης

Προηγούμενο Επόμενο

1/21 Θόδωρος Αγγελόπουλος 1935 - 2012 (σιωπή)

Θόδωρος Αγγελόπουλος 1935 - 2012 (σιωπή)

Εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου: Ευχαριστίες.

2012-01-24T14:54:00.005+02:00

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η κοπή της Πρωτοχρονιάτικης πίτας και o ετήσιος χορός του συλλόγου μας το Σάββατο 21/12/2012, σηματοδοτώντας την απαρχή μιας σειράς εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν καθ’όλη τη διάρκεια του έτους εορτάζοντας τα 30 χρόνια της ίδρυσης του συλλόγου μας.

Να ευχαριστήσουμε όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους και συνέβαλαν στην πραγματοποίηση μιας ξεχωριστής βραδιάς γεμάτης κέφι, ξεχνώντας για λίγο τα προβλήματα της καθημερινότητας που βιώνουμε όλοι μας. Καταφέραμε να αποδείξουμε όλοι μαζί ότι μπορούμε να στηριχτούμε σαν τόπος στις δικές μας δυνάμεις και να περάσουμε καλά.
Ευχαριστούμε όλους τους συγχωριανούς μας που είναι πάντα στο πλευρό μας και στηρίζουν κάθε προσπάθειά μας συγχωρώντας μας τυχόν λάθη.
Να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στους μουσικούς μας οι οποίοι προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς στην πραγματοποίηση αυτής της βραδιάς καθώς θα ήταν αδύνατον να πραγματοποιηθεί χωρίς την πολύτιμη βοήθειά τους.

Τέλος, να ευχηθούμε το 2012 να είναι μια χρονιά γεμάτη υγεία, αγάπη, ευτυχία και να καταφέρουμε κάθε αντιξοότητα να την μεταλλάσσουμε σε ευκαιρία για κάτι καλύτερο και δημιουργικό.

Μετά τιμής

Τo Δ.Σ.

Εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου:Εθελοντική αιμοδοσία την Κυριακή 29/1/2012.

2012-01-24T10:35:00.002+02:00

Την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012, από τις 10 π.μ. έως τις 1 μ.μ. στο Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς θα πραγματοποιηθεί εθελοντική αιμοδοσία.

Η Τράπεζα Αίματος του Εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου έχει ευεργετήσει πολλούς συνανθρώπους μας που είχαν ανάγκη.

Με στόχο τη διατήρηση και την ενίσχυση αυτής της ανθρώπινης πρωτοβουλίας, καλούμε όλους τους δημότες μας, οι οποίοι έδειξαν μέχρι τώρα, ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα της εθελοντικής αιμοδοσίας, να συνεχίσουν να στηρίζουν αυτήν την υπέροχη προσπάθεια ανθρωπιάς και κοινωνικής αλληλεγγύης, προκειμένου η Τράπεζα Αίματος του συλλόγου μας, να ανταποκρίνεται πλήρως στις ανάγκες μας για αίμα.

Η εθελοντική αιμοδοσία σώζει ζωές.

Δώσε αίμα, σώσε ζωές.

Δίνω αίμα, μετράει.

Δώσε ζωή, είναι στο αίμα σου.

Πρόσφερε αίμα. Κάνε μια καρδιά να χτυπά.

Γίνε και εσύ Εθελοντής Αιμοδότης, ΣΩΣΕ ΖΩΕΣ.

Κάτω Τιθορέα: Πρόσκληση σε κοπή πίτας.

2012-01-24T09:00:00.000+02:00

Τροφώνιο Ωδείο Λιβαδειάς :Συναυλία_Αφιέρωμα στους W.A.Mozart & L.V. Beethoven.

2012-01-23T23:48:00.002+02:00

Το Τροφώνιο Ωδείο διοργανώνει Συναυλία - Αφιέρωμα στους μεγάλους κλασικούς W.A.MOZART & L.V.BEETHOVEN.

Οι μαθητές και οι καθηγητές θα παίξουν έργα τους για πιάνο, βιολί, τσέλο και τραγούδι.

Θα παρουσιαστεί από μαθήτριες η ζωή και το έργο των μεγάλων συνθετών με παράλληλη προβολή διαφανειών σε powerpoint.

Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί το ΣΑΒΒΑΤΟ 28 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 7.00 μ.μ. στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ωδείου.

Εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου: Πρόσκληση στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας.(21/1/2012)

2012-01-16T21:12:00.001+02:00

Δημόσια κεντρική βιβλιοθήκη Λεβαδείας: Café Wikipedia κάθε 3η Πέμπτη του μήνα στη βιβλιοθήκη Λιβαδειάς.

2012-01-15T00:01:00.003+02:00

Μετά το πετυχημένο workshop που έγινε στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς, στις 16 Νοεμβρίου 2011, φυσικό επακόλουθο ήταν να γίνει το επόμενο βήμα: το Café Wikipedia, μια σειρά συστηματικών συναντήσεων ατόμων που θέλουν να συμμετάσχουν ενεργά στον εμπλουτισμό της πλέον δημοφιλούς ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας με άρθρα υψηλής ποιότητας, δίνοντας έμφαση σε θέματα τοπικού, βοιωτικού ενδιαφέροντος, αλλά και σε όσα άλλα θέματα επιθυμούν.

Είναι γνωστό ότι η Wikipedia είναι η πρώτη πηγή παγκοσμίως στην οποία προστρέχει για αναζήτηση και πληροφόρηση η συντριπτική πλειοψηφία των χρηστών του διαδικτύου. Όμως, εξίσου γνωστό είναι ότι η ελληνική της έκδοση υπολείπεται σε πληρότητα και ποιότητα αρκετά σε σχέση με τις εκδόσεις της σε άλλες γλώσσες (Αγγλικά, Γερμανικά κλπ). Γι αυτό ακριβώς το λόγο, η Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς, ως φορέας δια βίου μάθησης, δημιουργεί το κατάλληλο πλαίσιο συμμετοχικότητας και αναλαμβάνει τη δημιουργία και την υποστήριξη ανοιχτής κοινότητας Wikipedia στη Βοιωτία. Θα οργανώνει σε μηνιαία βάση συναντήσεις των ομάδων που θα συγκροτηθούν, σε συνεργασία με τους οργανωτές της δράσης myWikipedia, για να ευαισθητοποιήσουν και βοηθήσουν στην εξοικείωση του κοινού με τον εμπλουτισμό της Βικιπαίδειας ποσοτικά αλλά κυρίως ποιοτικά, καταστώντας την ουδέτερη, έγκυρη, επαληθεύσιμη, αξιόπιστη και σημαντικό εργαλείο για τις ανάγκες της εκπαιδευτικής κοινότητας (εκπαιδευτικού, μαθητή, φοιτητή, ερευνητή) αλλά και του κάθε αναγνώστη. Άλλωστε την Βικιπαίδεια την διαχειρίζεται η ίδια η κοινότητα των χρηστών της, και όσο ο αριθμός των μελών αυξάνεται τόσο μεγαλώνει και η ποιότητά της.

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς, λοιπόν, καλεί όλους, όσοι αισθάνονται μέρος της Κοινωνίας της Γνώσης και πιστεύουν ότι η γνώση δεν περιορίζεται σε επαΐοντες, στις συναντήσεις Café Wikipedia κάθε 3^η Πέμπτη του μήνα 6-8 μμ. στη Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς.

1^η ανοικτή παμβοιωτική συνάντηση "Cafe Wikipedia"

την Πέμπτη στις 19 Ιανουαρίου 2012 και ώρα 6.00 μμ

στην αίθουσα εκδηλώσεων της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς

(Κάδμου 7 & Δαιδάλου, 3ος όρ.). Είσοδος ελεύθερη.

Περισσότερες πληροφορίες:

για το Cafe Wikipedia στο τηλ. 22610.89979 ή 89970 (κ. Κεράστα)
για την ελληνική Βικιπαίδεια στον ιστότοπό της φυσικά http://el.wikipedia.org/, αλλά και στα:

«myWikipedia .Συμμετέχω» http://www.mywikipedia.gr/,
«Από το Beta στο Ωμέγα – η Wikipedia στα Ελληνικά» http://go.mywikipedia.gr/,

http://www.facebook.com/mywikipedia.gr

Εκπολιτιστικός Σύλλογος Στειρίου:Εγγραφές (Κυριακή 15-1-2012)

2012-01-10T02:04:00.002+02:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Στειρίου ανακοινώνει ότι ξεκινάνε τα μαθήματα παραδοσιακών χορών υπό την διδασκαλία του κ. Α. Κουτσούμπα.

Εγγραφές την Κυριακή 15-1-2012 και ώρα 17:00-19:00 μ.μ. στην αίθουσα του συλλόγου.

*Φέτος θα λειτουργήσει και τμήμα αρχαρίων.

ΤΟ Δ.Σ.

Διαδικτυακή πρόσβαση στις εξαιρετικές συλλογές του προσφέρει το Αρχαιολογικό Μουσείο της Πενσυλβάνια.

2012-01-07T14:35:00.001+02:00

Ένα «δώρο» για τους διαδικτυακούς επισκέπτες του προσφέρει από το 2012 το Μουσείο Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, ένα από τα παλαιότερα και σημαντικότερα στον κόσμο. Με αφορμή τα 125 χρόνια λειτουργίας του ειδικοί, και μη, αποκτούν εφεξής πρόσβαση στις εξαιρετικές συλλογές του από αρχαία αντικείμενα, τα οποία προέρχονται από διάφορες περιοχές του κόσμου, την αρχαία Ελλάδα, την Ιταλία, το Ιράκ, την Κίνα κι αλλού, καθώς και από ενδιαφέρουσες θεματικές, όπως «Η μετά θάνατον ζωή στην αρχαία Αίγυπτο», «Ζώα», «Πρόσωπα», «Χτενίσματα και Μακιγιάζ» κ.λπ.

Η βάση δεδομένων του Μουσείου έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να λειτουργεί ως εργαλείο για μελετητές που θέλουν να εμπλουτίσουν την έρευνά τους, καθηγητές και φοιτητές που εξερευνούν το πολιτιστικό υλικό μιας περιοχής, αλλά και οποιονδήποτε επιθυμεί να φτιάξει ένα δικό του «αρχείο» με αγαπημένα αντικείμενα, τα οποία να μπορεί να μοιραστεί και με άλλους.

«Το Μουσείο είναι ένα δημόσιο ίδρυμα που σχεδιάστηκε για συλλεκτικούς και ερευνητικούς σκοπούς. Θεωρήσαμε ότι η τόσο σημαντική επετειακή χρονιά είναι η καταλληλότερη στιγμή για να ξεκινήσουμε το διαδικτυακό άνοιγμα της συλλογής των αντικειμένων του», δηλώνει ο διευθυντής του Μουσείου, Ρίτσαρντ Χόουντς.

Από την πλευρά του, ο διευθυντής Προσωπικού και Συλλογών, δρ. Τζέιμς Μάθιου, αναφέρει: «Αναπτύσσοντας τη διαδικτυακή βάση δεδομένων αποφασίσαμε να επιτρέψουμε την πρόσβαση σε μελετητές και κοινό και να μην περιμένουμε μέχρι να ερευνηθούν και να επιβεβαιωθούν όλες οι πληροφορίες που έχουμε συλλέξει εδώ και δεκαετίες, κάτι που θα έπαιρνε πολλά χρόνια. Το υλικό, που διαθέτουμε on line, είναι περισσότερο μια εικονική ματιά όχι μόνο στις συλλογές μας, αλλά και στην ιστορία των συλλογών αυτών. Το 2012 είναι μια εξαιρετική χρονιά για να προσκαλέσουμε τους ενδιαφερόμενους -διεθνείς μελετητές, φοιτητές και κοινό- να ανακαλύψουν τις συλλογές του Μουσείου, είτε για έμπνευση είτε για προσωπική διερεύνηση, και να ενωθούν μαζί μας στην εν εξελίξει έρευνα που αφορά την κοινή πολιτιστική κληρονομιά μας».

Η νέα βάση δεδομένων επιτρέπει στους χρήστες να ψάξουν, με διάφορους τρόπους, περισσότερες από 326.000 καταγραφές αντικειμένων, που αντιστοιχούν σε 660.000 αντικείμενα, καθώς και 51.500 εικόνες που απεικονίζουν 24.500 αντικείμενα. Επίσης, περιλαμβάνει χαρακτηριστικές φωτογραφίες από συλλογές και θεματικές διαφόρων πολιτισμών.

Το Μουσείο Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια έχει συνδεθεί εδώ και 125 χρόνια με μερικές από τις σημαντικότερες ανασκαφές στην ιστορία, ενώ έχει στείλει περισσότερες από 400 αρχαιολογικές και ανθρωπολογικές αποστολές σε όλες τις ηπείρους στον κόσμο.

Από την 6η Δεκεμβρίου 1887, που ιδρύθηκε επίσημα το Μουσείο, οι αρχές του Πανεπιστημίου αποφάσισαν να στείλουν μια ερευνητική αποστολή στη Βαβυλωνία, με την πρόβλεψη να δημιουργηθούν οι κατάλληλοι χώροι για την ανάκτηση των αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων όσων συγκεντρωθούν στις επόμενες αποστολές. Από τότε, οι συλλογές του έχουν εμπλουτιστεί με περίπου ένα εκατομμύριο αντικείμενα από έξι ηπείρους και από κάθε χιλιετία της ανθρώπινης ιστορίας.

Οι ενδιαφερόμενοι δεν έχουν παρά να επισκεφτούν την ιστοσελίδα:

http://www.penn.museum/collections/

πηγή

Ήθη και έθιμα της γιορτής των Θεοφανείων.

2012-01-06T00:01:00.001+02:00

Χαρούμενα, θριαμβευτικά και ελπιδοφόρα, τα Θεοφάνεια ή Φώτα κλείνουν το Δωδεκαήμερο, που «άνοιξε» την παραμονή των Χριστουγέννων. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας γιορτάζονται πανηγυρικά μέσα από διάφορα ήθη και έθιμα.

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια η γιορτή αυτή κάλυπτε μαζί τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.

Καθ' όλη τη διάρκεια του τριημέρου των Φώτων (Αγιασμού, Θεοφάνεια, Αγίου Ιωάννη) γιορτάζεται και μία υπολανθάνουσα λατρεία προς το νερό. Τα νερά θεωρούνται παντού αγιασμένα. Κανείς πια δεισιδαιμονικός φόβος από τις νύχτες και τα ξωτικά του χειμώνα.

Κατά τα Θεοφάνεια φανερώθηκε η τριαδικότητα του Θεού, η Αγία Τριάδα. Λέγονται όμως και «Φώτα», γιατί κατά τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, την παραμονή των Θεοφανίων βαπτίζονταν οι οπαδοί της νέας θρησκείας. Η αναζήτηση της καθάρσεως από τον άνθρωπο αντικατοπτρίζεται ακόμη και στις αρχαίες θρησκείες.

Αυτή τη μέρα ξεκινά και η αντίστροφη μέτρηση για τους καλικάντζαρους. Στις 5 Ιανουαρίου, παραμονή των Θεοφανείων, τα αερικά, τα παγανά, οι καλκάδες, οι γνωστοί σε όλους μας καλικάντζαροι, που έκαναν την εμφάνισή τους στον επάνω κόσμο με την αρχή του Δωδεκαήμερου, εγκαταλείπουν τις εγκόσμιες αταξίες τους και ξαναγυρίζουν στο αιώνιο έργο τους: Να κόψουν το δέντρο, που κρατάει τον κόσμο, ώστε να γκρεμιστεί και να χαθεί, για να εκδικηθούν τους ανθρώπους.

Στην ανατολική Μακεδονία ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο εορτασμός των Θεοφανείων στη Δράμα με πληθώρα εκδηλώσεων και δρώμενων. Σκοπός τους είναι η εξασφάλιση της καλοχρονίας, δηλαδή η καλή υγεία και η πλούσια γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή. Μαύρες κάπες, δέρματα ζώων, μάσκες, κουδούνια και θόρυβοι, στάχτη και σταχτώματα, χοροί και αγερμοί, αναπαράσταση οργώματος και σποράς, πλούσιο φαγοπότι και ευχές επιδιώκουν να επενεργήσουν στην καρποφορία της φύσης.

Σε απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων από την πόλη της Δράμας βρίσκεται το Μοναστηράκι, όπου κάθε χρόνο, στις 6 Ιανουαρίου, την ημέρα των Θεοφανίων, αναβιώνει το έθιμο των Αράπηδων. Έχει τις ρίζες του στην αρχαία ελληνική θρησκεία και πιο συγκεκριμένα στις διονυσιακές τελετές, ενώ έχει δεχτεί και χριστιανικές επιρροές.

Οι Αράπηδες είναι μια εθιμική παράσταση (δρώμενο) με έντονα την υπερβολή, το μαγικό και το λατρευτικό στοιχείο, στην οποία συμμετέχουν οι κάτοικοι της περιοχής. Είναι μία από τις μεταμφιέσεις του Δωδεκαημέρου (25/12-6/1) που γίνονται στο Νομό Δράμας και πιο συγκεκριμένα στο Μοναστηράκι, στο Βώλακα, στην Πετρούσα, στον Ξηροπόταμο, στους Πύργους και στην Καλή Βρύση.

Το ίδιο έθιμο συναντάμε επίσης και στα χωριά Βώλακας, Πετρούσα και Ξηροπόταμος. Αναβιώνει επίσης κάθε χρόνο και στη Νίκησιανη του Δήμου Παγγαίου στο νομό Καβάλας.

Στην Νέα Καρβάλη, ανατολικά της Καβάλας, κάθε χρόνο την παραμονή των Θεοφανίων αναβιώνουν τα «Σάγια», ένα έθιμο που τηρούνταν σε όλη την Καππαδοκία.

Το έθιμο αποτελεί μια τελετουργική πράξη με χορό και τραγούδι γύρω από αναμμένες πυρές.

Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα των Θεοφανείων, τα «ραγκουτσάρια», αναβιώνει κάθε χρόνο στην πόλη της Καστοριάς, όπου οι κάτοικοι μεταμφιέζονται για να ξορκίσουν το κακό.

Φορούν τρομακτικές μάσκες που έχουν συμβολικό χαρακτήρα και περιφέρονται στους δρόμους κάνοντας εκκωφαντικούς θορύβους με τα κουδούνια τους. Συνηθίζουν να ζητούν από τον κόσμο την ανταμοιβή τους, επειδή όπως συνηθίζουν να λένε είναι το αντίτιμο για να διώξουν τα κακά πνεύματα.

Το «γιάλα - γιάλα» αναβιώνει στην Ερμιόνη της Αργολίδας πάνω από 50 χρόνια. Ανάλογα έθιμα επιβιώνουν και σε πολλά ψαροχώρια της περιοχής, όπως στο Πόρτο Χέλι και την Κοιλάδα.

Τα ξημερώματα των Φώτων, τα αγόρια που πρόκειται τη νέα χρονιά να παρουσιαστούν στο στρατό, συγκεντρώνονται, γευματίζουν όλοι μαζί και έπειτα γυρνούν σε όλα τα σπίτια της περιοχής από σοκάκι σε σοκάκι, φορώντας παραδοσιακές ναυτικές φορεσιές και τραγουδώντας το «γιάλα - γιάλα».

Την παραμονή των Φώτων οι κάτοικοι στολίζουν της βάρκες τους με φοίνικες, νεραντζιές και μυρτιές, τις οποίες δένουν στο λιμάνι πριν την καθιερωμένη βουτιά.

Στην Λευκάδα τηρείται το έθιμο «των πορτοκαλιών». Οι πιστοί βουτούν στη θάλασσα τα πορτοκάλια που κρατούν στα χέρια τους και τα οποία είναι δεμένα μεταξύ τους με σπάγκο.

Έπειτα τα παίρνουν στο σπίτι τους για ευλογία και αφήνουν ένα από αυτά για ένα ολόκληρο χρόνο στα εικονίσματα του σπιτιού. Πριν την τελετή της κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού, ρίχνουν στη θάλασσα τα παλιά πορτοκάλια.

Σε άλλα νησιά, όπως τη Λέσβο, την ώρα που πέφτουν στη θάλασσα οι βουτηχτάδες για να πιάσουν τον Σταυρό οι γυναίκες παίρνουν με μια νεροκολοκύθα νερό από 40... κύματα. Έπειτα με βαμβάκι που βουτούν σ΄ αυτό καθαρίζουν τα εικονίσματα - χωρίς να μιλούν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας - και στη συνέχεια ρίχνουν το νερό σε μέρος «που δεν πατιέται» (σε χωνευτήρι εκκλησίας).

πηγή

Κινηματογραφική λέσχη Μαυροματίου Βοιωτίας - προβολή της ταινίας ''Tamara Drewe'' ( 6 και 7/01/2012)

2012-01-05T22:38:00.002+02:00

Η Κινηματογραφική Λέσχη Μαυροματίου σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας:"Η Επεισοδιακή Επιστροφή της Ταμάρα Ντρου (2010)"

Προβολή: δημοτικό σχολείο Μαυροματίου - αίθουσα πολλαπλών χρήσεων

6 και 7 Ιανουαρίου 2012

1η προβολή 18:30 - 20:30

2η προβολή 21:00 - 23:00

Είσοδος 4 €. Για κρατήσεις θέσεων επικοινωνήστε στο ΤΗΛΕΦΩΝΟ 6972469363

Όλα τα έσοδα των προβόλων θα διατεθούν για την δημιουργία της βιβλιοθήκης του δημοτικού σχολείου!!!

Trailer: http://www.youtube.com/watch?V=O8-_swwztv0

Www.mavromati.gr

Info@mavromati.gr

Στείρι:Κοπή βασιλόπιτας του Συλλόγου "Άγιος Νικόλαος ο Αποδημητής ο Στειριώτης" (14/01/2012)

2012-01-04T09:39:00.001+02:00

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Ο Σύλλογός μας υποδέχεται το νέο έτος 2012, το Σάββατο 14-01-2012 και ώρα 19:00,στο Δημοτικό σχολείο Στειρίου και πραγματοποιεί εκδήλωση όπου θα λάβουν χώρα:

1. Ευλογία και κοπή πίτας.

2. Ομιλία του καθηγητή αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Αντώνη Αντωνίου με θέμα: «Το πραγματικό άστρο των Χριστουγέννων».

3. Βράβευση των μαθητριών και μαθητών του δημοτικού διαμερίσματος Στειρίου που εισήχθησαν σε Ανώτατες και Ανώτερες σχολές το έτος 2010-2011.

Η γιορτινή βραδιά θα κλείσει, σε πείσμα των καιρών, με ανταλλαγή ευχών, συμβολικό κέρασμα και κατάθεση σκέψεων και ιδεών για τις περαιτέρω δραστηριότητες του συλλόγου.

Η πρόεδρος Η γραμματέας

Δημ. Πρέντζα Συργιάννη Ευσταθία Λύκαρη

Διαβάστε την περίληψη της διάλεξης κάνοντας κλικ ΕΔΩ

Πρωτοχρονιά, μία από τις αρχαιότερες γιορτές του κόσμου.

2011-12-31T13:37:00.001+02:00

Η Πρωτοχρονιά αντιπροσωπεύει το ξεκίνημα του νέου έτους και μαζί μ' αυτό την αρχή για μία νέα ζωή. Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι φεύγοντας ο παλιός χρόνος παίρνει μαζί του κι ό,τι κακό είχε και περιμένουν να έρθει ο νέος με τα δώρα του. «Γέρε χρόνε φύγε τώρα, πάει η δική σου η σειρά, ήρθε ο νέος με τα δώρα, με τραγούδια, με χαρά»...Ο καινούργιος χρόνος φορτωμένος με όνειρα, ελπίδες και υποσχέσεις για τη ζωή, κάνει την εμφάνισή του χαμογελαστός, χαρούμενος γεμάτος αισιοδοξία και οι άνθρωποι τον υποδέχονται με πυροτεχνήματα, γιορτάζοντας και ελπίζοντας σε κάποια αλλαγή, σε μία καλύτερη και πιο ευτυχισμένη ζωή.

Ο εορτασμός του νέου έτους είναι μία από τις αρχαιότερες γιορτές. Πολλοί πιστεύουν ότι ξεκίνησε στην αρχαία Βαβυλώνα περίπου 4.000 χρόνια πριν, την Άνοιξη, κατά το πρώτο νέο φεγγάρι μετά την εαρινή ισημερία. Για πολλά χρόνια, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν ως Πρωτοχρονιά, την πρώτη Μαρτίου. Το 46 π.Χ., όμως, ο Ιούλιος Καίσαρας εφάρμοσε ένα νέο ημερολόγιο, αυτό που ισχύει και σήμερα, με αποτέλεσμα να μετρά ως πρώτη του χρόνου, η πρώτη Ιανουαρίου. Ο μήνας αυτός έχει πάρει το όνομά του από τον Θεό των Ρωμαίων Ιανό, o οποίος πάντα απεικονίζεται με δύο πρόσωπα, με το ένα να κοιτάζει πίσω στον παλιό χρόνο και το άλλο, μπροστά, στο νέο έτος. Οι γιορτές των Ρωμαίων ονομάζονταν Calends (calendar=καλεντάρι=ημερολόγιο) και οι άνθρωποι στόλιζαν τα σπίτια τους και αντάλλασσαν δώρα.

Η ορθόδοξη εκκλησία της εποχής κυρίως του Μεγάλου Κωνσταντίνου, επειδή ήθελε να χωρίσει τους χριστιανούς από τους ειδωλολάτρες, απαγόρευε στους πρώτους να γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά, όπως οι δεύτεροι. Τα αποτελέσματα της απαγόρευσης αυτής ήταν πολύ μικρά. Απαλείφθηκαν μόνο τα στοιχεία εκείνα που έρχονταν σε ευθεία αντίθεση προς τη χριστιανική ηθική.

Τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς

Η Πρωτοχρονιά, όπως αυτή διαμορφώθηκε κάτω από την επίδραση της εκκλησίας και τη σύνδεσή της με τη γιορτή του Αγίου Βασιλείου, διαιωνίστηκε έως σήμερα ως λαϊκή γιορτή με έθιμα στις περιοχές όλης της Ελλάδας. Έθιμα, όμως, της Πρωτοχρονιάς υπάρχουν και στον υπόλοιπο κόσμο. Πολλά δε από αυτά έχουν καθιερωθεί και στη χώρα μας. Τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς σχετίζονται κυρίως με το καλότυχο της χρονιάς που έρχεται. Όπως για παράδειγμα, το σπάσιμο του ροδιού, που λόγω των πολλών σπόρων του παραπέμπει στην ευχή για πολλαπλασιασμό των αγαθών ή το κρέμασμα της αγριοκρεμμύδας, φυτό μεγάλης αντοχής. Από φόβο για τα μελλούμενα γίνεται και το ποδαρικό, η υποδοχή του πρώτου προσώπου που θα μπει στο σπίτι μας όταν αλλάξει ο χρόνος. Μικρά παιδιά και γενικά καλορίζικοι άνθρωποι προσκαλούνταν να κάνουν ποδαρικό, ώστε η οικογένεια να απαλλαχτεί από οτιδήποτε κακό. Την καλοτυχία τη χρονιά που έρχεται επιδιώκουν και όσοι παίζουν χαρτιά ή τυχερά παιχνίδια, έθιμο που σχετίζεται με την ανάγκη της πρόγνωσης του μέλλοντος, όπως και άλλες, λιγότερο γνωστές, συνήθειες.

Όπως για παράδειγμα η τοποθέτηση φύλλων ελιάς στο τζάκι ή κόκκων σιταριού στη στάχτη. Το κάψιμό τους έδινε στοιχεία μαντέματος για την κατάσταση της υγείας των παρευρισκομένων κατά τη διάρκεια του νέου έτους κλπ. Η γαλοπούλα, ως βασικό φαγητό την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, ήρθε στην Ελλάδα από τη Βόρεια Ευρώπη. Οι κάτοικοι εκεί αρχικά μαγείρευαν μεγάλα πουλιά για το γιορτινό γεύμα. Προτιμούσαν τους φασιανούς, τις χήνες και τα παγόνια. Όταν όμως δοκίμασαν τη γαλοπούλα, την καθιέρωσαν ως το κατεξοχήν πρωτοχρονιάτικο γεύμα. Το έθιμο της γαλοπούλας έφτασε στην Ευρώπη από το Μεξικό το 1824 μ.Χ. Στην Ελλάδα παραδοσιακό φαγητό για την Πρωτοχρονιά ήταν το χοιρινό κρέας, όπως και για τα Χριστούγεννα.

Ο Αη-Βασίλης

Ανήμερα την Πρωτοχρονιά οι ορθόδοξοι χριστιανοί γιορτάζουν τη μνήμη του Αγίου Βασιλείου από την Καισάρεια. Βεβαίως, στις βιτρίνες των καταστημάτων επικρατεί ένας άλλος Άγιος, ο οποίος έρχεται από την παγωμένη Λαπωνία, γνωστός ως Santa Claus. Ο άγιος αυτός δεν έχει καμιά σχέση με τον δικό μας. Πρόκειται για τον Άγιο Νικόλαο. Ο δικός μας Άγιος Βασίλειος έρχεται την ημέρα της Πρωτοχρονιάς από την Καισάρεια και είναι ο φιλάνθρωπος επίσκοπος, ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, ενώ ο Santa Claus ήρθε από την Αμερική και ο σκοπός της ύπαρξής του ήταν να διαφημίσει γνωστό αναψυκτικό. Δημιουργός του, δε, υπήρξε ο Αμερικανός σκιτσογράφος Τόμας Ναστ, το 1862.

Η βασιλόπιτα

Η πίτα, που φτιάχνουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και κόβεται παρουσία όλων των μελών της οικογένειας, ή και άλλων συγγενών και φίλων, έχει τις ρίζες της στα αρχαία ελληνορωμαϊκά έθιμα. Στα Κρόνια (εορτή του θεού Κ(Χ)ρόνου, που λατρευόταν στην Ελλάδα) και στα Σατουρνάλια (saturnalia) της Ρώμης έφτιαχναν γλυκά και πίτες, μέσα στα οποία έβαζαν νομίσματα και σε όποιον τύχαινε το κομμάτι ήταν ο τυχερός της παρέας. Η ορθόδοξη παράδοση συνέδεσε το έθιμο με τη βασιλόπιτα και την ιστορία του Άγιου Βασιλείου, ο οποίος για να προστατεύσει την περιφέρειά του, την Καισάρεια της Καππαδοκίας, από επιδρομή αλλοφύλων, έκανε έρανο και μάζεψε χρυσά νομίσματα και άλλα τιμαλφή για να τα δώσει στους εχθρούς, ώστε να τους δελεάσει και να μη λεηλατήσουν την περιοχή του. Ο εχθρός, όμως, τελικά δεν κατόρθωσε να εισβάλει στην Καισάρεια και τα τιμαλφή έμειναν. Τότε, ο Μέγας Βασίλειος είπε να φτιάξουν μικρές πίτες - ψωμάκια, μέσα στις οποίες έβαζαν και ένα χρυσό νόμισμα, ή κάτι άλλο από όλα τα πολύτιμα πράγματα, που είχαν συγκεντρωθεί. Οι πίτες αυτές μοιράστηκαν σε όλους και ο καθένας κρατούσε ό,τι του τύχαινε. Το έθιμο της βασιλόπιτας είναι πανελλαδικό και η καταγωγή της έχει ρίζες στην αρχαιότητα. Εορταστικούς άρτους για καλοτυχία παρασκευάζονταν κατά τη διάρκεια αρχαίων γιορτών. Επίσης, είναι γνωστές οι εξευμενιστικές προσφορές προς τους νεκρούς και τα πνεύματα. Βασιλόπιτα παρασκευαζόταν σε όλη τη χώρα, με παραλλαγές. Στη Θεσσαλία, για παράδειγμα, έφτιαχναν πίτα με φύλλα. Μέσα έβαζαν λίγο κλήμα, τριφύλλι, καλαμπόκι, φασόλι, άχυρο. «Κάθε κομμάτι είχε και από κάτι και αυτό που τύχαινε στον καθένα σήμαινε ότι θα έπρεπε να τον απασχολήσει ως καλλιέργεια το επόμενο έτος ή απλά ότι θα πήγαινε καλά η συγκεκριμένη σοδειά τη χρονιά αυτή» σημειώνει ο κ. Ευάγγελος Καραμανές, ερευνητής του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, και συνεχίζει:
«Στη Μικρά Ασία, όπου το πλαίσιο ήταν πιο αστικό, συνηθιζόταν το γλύκισμα ή το γλυκό ψωμί ζυμωμένο με διάφορα ζυμαρικά. Στη Μακεδονία και τη Θεσσαλία, όπου ο πληθυσμός ήταν πιο αγροτικός, έφτιαχναν τυρόπιτα ή κρεατόπιτα. Η πίτα ήταν το πιο συνηθισμένο φαγητό για τους ανθρώπους της περιοχής. Απλώς, στις γιορτές ήταν πιο πλούσιο γιατί έβαζαν μέσα κρέας κότας». Με το κόψιμο της πίτας το μεσημέρι της Πρωτοχρονιάς, συνήθως από τον μεγαλύτερο της οικογένειας, η παράδοση της βασιλόπιτας ολοκληρωνόταν. Σήμερα συνεχίζει να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού μας, ενώ η τελετή κοπή της μπορεί να συνεχιστεί καθ' όλη τη διάρκεια των πρώτων μηνών του χρόνου από σωματεία, ιδρύματα και οργανισμούς.

πηγή

Κάτω Τιθορέα:Το πρόγραμμα των τελευταίων ημερών του «Χωριού του Αϊ Βασίλη»

2011-12-30T18:32:00.001+02:00

κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση

Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες και Παραμύθια την Τετάρτη 28/12/2011 στην Αστραδενή

2011-12-27T07:18:00.000+02:00

Όταν η φαντασία γεμίζει χρυσόσκονη, γεννιούνται χριστουγεννιάτικες ιστορίες και παραμύθια που μας ταξιδεύόυν σε τόπους μυστηρίου και μαγείας. Με το ελαφάκι που πετάει και τον Αι Βασίλη να μεταμορφώνεται.

Μια παράσταση αφήγησης γεμάτη εκπλήξεις!!!

Επειδή το ταξίδι των χιλίων μιλίων ξεκινάει με ένα απλό βήμα....

Αφηγητής: Γιώργος Λάιος

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2011 στις 19:00

Αναφορά στα Κάλαντα των Ελλήνων.

2011-12-26T19:01:00.002+02:00

Συγγραφή: Βαγγέλης Σταυρόπουλος

Το ποιητικό είδος των Καλάντων, οποιαδήποτε κι αν υπήρξε η ιστορική του αρχή, αναφέρεται σε μία σημαντική μορφή πηγαίας λαϊκής δημιουργίας, μαρτυρία κι ανάγνωση της εκκλησιακής λειτουργίας, ως πολύμορφου κοινωνικού γεγονότος.

Τα κάλαντα, αναπτύσσονται πρώτα απ' όλα σε μια θεολογική προοπτική, της οποίας ο χαρακτήρας είναι κατ' εξοχήν διδακτικός. Η λειτουργία τους συμφωνεί με την εικονολογική εκφραστική της εκκλησίας, ώστε να αποτελούν παιδαγωγό ικανό περί τα ευαγγελικά και τα δογματικά, όπως ακριβώς οι εικόνες κατά τον μέγα Βασίλειο, γίνονται τα βιβλία των αγραμμάτων. Σε ορισμένες δε περιπτώσεις, όπως παραδείγματος χάριν στα κάλαντα Κοτυώρων Πόντου,Άναρχος Θεός, τόσο η ποιητική κατ' αλφάβητον σύνθεση, όσο και η θεολογική τους αναφορικότητα, μαρτυρούν κείμενα δουλεμένα σε βάσεις ΄΄συστηματικές΄΄, που είχαν σίγουρα ως σκοπό τους και την δογματική παιδαγωγία της εκκλησιαστικής κοινότητας. Ακόμα περισσότερο, φαίνεται, πως όσο κι αν η γλώσσα των καλάντων είναι εκείνη των απλών ανθρώπων, οι λογιότερες γλωσσικές μορφές, είτε επιβεβαιώνουν την παιδευτική τους διάσταση, είτε φανερώνουν την ξεχωριστή σημασία, που η διδασκαλία της Εκκλησίας κατείχε στην καθημερινή ζωή των πιστών. Δεν μας δίνουν τον Χριστό μονάχα μες την απλότητά του, αλλά και μες το θάμβος του Μυστηρίου της θείας Οικονομίας: Άναρχος αρχήν λαμβάνει και σαρκούται ο Θεός, ο Αγέννητος γεννάται εις την φάτνην ταπεινός. Ο λαός ποτνιάται της παλιγγενεσίας τραγουδώντας την παραμονή της γιορτής τα κάλαντά του, είτε απλά είτε λογιότερα, έχοντας ωστόσο στραμμένο πάντοτε τον προσανατολισμό του, στην ποιητική παράδοση της Εκκλησίας και ειδικότερα στους κανόνες της εορτής των Χριστού γεννών. Οπότε η θεολογική όψη των ασμάτων αυτών είναι η επί το λαϊκότερον απόδοση των ιερών κειμένων, κι αυτό τους δίνει μία δυναμική ξεχωριστή, καθώς υφίστανται ως μέλος θρησκευτικό, συνάμα και κοσμικό, ήγουν καθολικό.

Φαίνεται, πως η είσοδος του θρησκευτικού στον χώρο του κοσμικού έχει και μια φανέρωση ηθική. Εννοούμε λέγοντας ηθική, πως η γιορτή αξιώνει ένα είδος προσωπικού αναστοχασμού τέτοιου, που να επιτρέπει στον άνθρωπο να εντοπίσει την θέση του στον κόσμο. Η ιερότητα της γιορτής είναι αυτή που κάνει τα πράγματα ιερά, τις ώρες μεγάλες και τις ψυχές ευρύχωρες. Όσα κι αν είναι τα παινέματα των καλανταριστών - εσένα πρέπει αφέντη μου καρέκλα καρυδένια. Και πάλι πρέπει σου καράβι ν΄αρματώσεις και τα πανιά του καραβιού να τα μαλαματώσεις…- το επίκεντρο τίθεται στην ηθική του καθήκοντος και της ευθύνης, όχι ως απόρροια μιας ευσέβειας κλειστής, αλλά ως απορροή του εκκλησιακού είναι, του συν-χωρητικού τρόπου υπάρξεως. Είναι κιόλας σαφές, πως τα λόγια αυτών των τραγουδιών, όσο κι αν διακρίνουν τις κοινωνικές τάξεις με εμφανή τρόπο, κοιτούν την ανθρώπινη κατάσταση ως μία πορεία δυναμική προς το υπέροχό της, ως πορεία προς αυτό που όντως είναι. Αυτός ο ανθρωπολογικός βιασμός, έχει τέτοια ένταση, μιας κι αυτή καθ' εαυτή η ενανθρώπηση του αχωρήτου ζητά κατανόηση του αιωνίου με κατηγορίεςενδοϊστορικές. Ζητά την τέλεια εγκόλπωση του αδιαιρέτως της Χαλκηδόνος. Τον άνθρωπο, αδιαιρέτως υπάρχοντα με τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Γι΄αυτό και το κάλαντο θα μας πει πως πρώτα ο Θεός θα σε αξιώσει και μετά ο κόσμος όλος. Δεν υπάρχουν εδώ αξιομισθίες παρά μονάχα καθαρά βλέμματα.

Ξεπροβάλλει εδώ θαρρετά η διαλεκτική Θεού - Ανθρώπου - Κόσμου, ως διαλεκτική μετανοίας. Είναι ο άνθρωπος που ομολογεί μέσα απ' τη μετάνοια, το γένοιτο στην αγάπη του Θεού, όπως αυτή ακραία εκφράστηκε με την ενανθρώπηση του Λόγου. Και ο άνθρωπος αυτός που καλείται να πει το ΄΄ναι΄΄ στον θείο έρωτα, είναι ο αποστάτης άνθρωπος, εκείνος που προηγουμένως διά του προπάτορος είχε πει το ΄΄όχι΄΄ στου Θεού την κλήση. Αυτή ακριβώς η θέση είναι που πάντοτε δημιουργεί την αντίθεση και την διχασμένη ερμηνευτική. Έκτοτε ο άνθρωπος κυνηγά τον νόστο όχι στον προπτωτικό του τόπο, αλλά μες τον κόσμο, όντας αμετανόητος, αντάρτης και στασιαστής. Η μετάνοια η ίδια ως ενδοϊστορική κατηγορία, δεν εκκινεί απ' το σημείο του προπτωτικού ανθρώπου, αλλά ακριβώς απ΄τη στιγμή της πτώσεως και της εξόδου, από το πρώτο κλάμα του Αδάμ. Εκκινώντας απ' το σημείο αυτό, απαιτεί ανάληψη του εαυτούενδοϊστορικά. Αυτό την καθιστά όρο επί-ανά-στατικό, καθώς αποτελεί μια συνεχή διαπραγμάτευση του εαυτού ως στροφή εντός, κι ως κίνηση παλλώμενη προς τον Θεό, τον συν-Άνθρωπο και την Κτίση. Δεν αποβλέπει στην αρχαία κατάσταση, αλλά στην λειτουργική κατάσταση της ανοιχτοσύνης του προσώπου. Στο από δόξης εις δόξαν του ηγαπημένου Ιωάννη, ως το είμαστε όλοι εντός του μέλλοντός μας, του Εμπειρίκου. Η δυναμική του να' ναι κανείς χριστοφόρος, είναι δυναμική ενδοϊστορική κι όχι προ-ιστορική, καθώς εγκαινιάζεται με το γεγονός της Ενσαρκώσεως. Η Ενσάρκωση είναι γεγονός και μυστήριο, αφού εκτινάσσει το ανθρώπινο, σε ένα άλλως άλλο ιστορικό έσχατο. Κρατώντας το και νύν, γνέφουμε στο και εις τους αιώνας. Το Αμήν, το 'χει πει προηγουμένως ο ίδιος ο Χριστός στον Θεό και Πατέρα, κι ακριβώς, ως ο Αμήν μας συστήνεται στην Αποκάλυψη, ως η υπακοή η εσχάτη στο πατρικό θέλημα. Αν όλα αυτά έχουν σχέση με την χαρά των καλάντων, είναι γιατί αυτά τα άσματα εισβάλλουν στον χώρο του ιδιωτικού και καλούν σε μία ιδιότυπη ανάληψη ευθύνης, όχι καθηκοντολογική, μα ως απορροή του σταθερού βλέμματος του ανθρώπου προς τον Θεό, κι όταν λέμε του σταθερού βλέμματος του ανθρώπου προς τον Θεό, λέμε μαζί και του βλέμματός μας που 'ναι στραμμένο προς τον συνάνθρωπο. Μέσα σε τούτα τα πεδία, η δυναμική της γιορτής βιάζει αναπόφευκτα και την διάσταση του χρόνου, γι' αυτό και το κάλαντο ψάλλεται την παραμονή της. Δεν προφταίνει ο άνθρωπος, δεν έχει ούτε χώρο, ούτε χρόνο για να συγκρατηθεί, παρά μονάχα παίρνει τους δρόμους, αφού το γεγονός της ενανθρωπίσεως καθορίζει τον ρυθμό της ζωής. Αυτή η είσοδος του θρησκευτικού στο ιδιωτικό, ζητά την εγκαθίδρυσή του ως μία καθ' ημέραν προοπτική.

Αναντίρρητα σε πολλά σημεία, η αναφορικότητα των καλάντων είναι κοινοτιστική ή ειδικότερα, πολιτική και οικονομική. Παρατηρούμε πως συνήθως τραγουδιόνται από ομάδες παιδιών σε σπίτια ανθρώπων σημαντικών. Κι αυτό το γνωρίζουμε απ' όλα εκείνα τα καλά πεσκέσια που ζητούν στο τέλος κάθε άσματος: λουκάνικα, πλευριές, γεμάτα ποτήρια κρασιού απ' του βουτσού τον πόρο…- έβγαλ' την κεσές και δως παράδας…- δώστε μας και τον κόκορα, δώστε μας και την κότα, δώστα μας και πέντ' έξι αυγά να πάμε σε άλλη πόρτα. Ή αλλού περιγράφονται τα αρχοντικά χτισμένα σπίτια:

Σὲ τοῦτ᾿ τὸ σπίτι ποὔρθαμε, μὶ μάρμαρου στρουμένου…- Ὡραῖα πού ῾ναι τὰ σπίτια φτιαγμένα ὡραῖες οἱ πόρτες μ᾿ ὅλα τὰ κλειδιά.

Όλα τούτα, μαρτυρούν την ύπαρξη μιας ομάδας προυχόντων απ' τους οποίους οι ενδεέστεροι ζητούν. Και δε ζητούν οποιαδήποτε στιγμή, αλλά εκείνη τη γιορτάδα μέρα, πιστεύοντας πως έχει να πει κάτι στην ανθρωπιά τους. Υπάρχει μία κίνηση αγαθών στην κοινότητα , εξαγγελίας της χαράς ένεκα, ώστε εκείνη τη μέρα κατά το δυνατόν η όποια ανισότητα να κλείνει. Να τρων' όλοι πλούσια το ψωμί τους και να πίνουν το κρασί τους, χάρη στην αφθονία που η πνευματική τράπεζα της γιορτής προσπορίζει. Δε φτάνει λοιπόν μονάχα ο πλούτος της αθανάτου και πνευματικής τραπέζης, αλλά κι αυτό το κορμί θέλει να συγχαρεί και να απολαύσει παρά την κακοπάθειά του, την ισότητα που το εκκλησιακό σώμα ορίζει. Δεν είναι όμως μόνο οι πλούσιοι εκείνοι που δίνουν, μα ο καθένας κατά τη δύναμή του προσφέρει καθιστώντας την δωρεά, υπόμνηση ανθρωπιάς : εἶστε ἀπὸ τοὺς πλούσιους,

φλωριὰ μὴν τὰ λυπᾶστε,
ἂν εἶστε ἀπὸ τοὺς δεύτερους,
ξηντάρες καὶ ζολότες
κι ἂν εἶστ᾿ ἀπὸ τοὺς πάμφτωχους
ἕνα ζευγάρι κότες.

Ύστερα, τα τραγούδια αυτά γίνονται αφορμή να ακουστούν και κουβέντες άλλες που οι συνθήκες τις καθημερινότητας δεν το επιτρέπουν. Δηλαδή κάποιος νέος μπορεί με άνεση να εκφράσει τον θαυμασμό του για το κάλλος, για την όψη ενός θηλυκού: Κυρά ψηλή, κυρά λιγνή, κυρά γαϊτανοφρύδα, κυρά μ΄ όταν στολίζεσαι και πας στην εκκλησιά σου, βάνεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι ακάλη και τον καθάριο αυγερινό τον βάνεις δαχτυλίδι. Το πνεύμα της εορτής επιτρέπει να ομολογούνται τα ανομολόγητα, όχι με την ιλαρότητα των λιανοτράγουδων των Αποκρεών, αλλά μέσα στα ανόθευτα επιφάνεια του έρωτα. Η θρησκευτική ποίηση λοιπόν, περιέχει την ερωτική στιχουργική σε ένα σμίξιμο διακριτικό, μα και πρωτάκουστα εκρηκτικό. Κι έτσι η κόρη λέγεται κρουσταλίδα του Μαγιού και πάχνη από τα χιόνια. Στίχοι που ισοκρατούν ψιθυριστά το Άσμα των Ασμάτων.

Τα κάλαντα και μουσικά ακόμη, υπακούν στις απαιτήσεις της εορτής. Τα περισσότερα τονισμένα σε ήχο Πρώτο, δένοντας με την αρμονική του μέλους των κανόνων, χωρίς παραχορδές, χωρίς μεταβολές γένους, με καλλιφωνική διάθεση μονάχα όπου η αυστηρότητα του βυζαντινού μέλους το επιτρέπει. Άλλες φορές πάλι συναντάμε κάλαντα σε ήχο Τέταρτο Λέγετο, που' ρχονται και κουβεντιάζουν με τα στιχηρά των Αίνων της εορτής, κλείνοντας το μάτι στη χαρά του γιορτινού τραπεζιού που θα ακολουθήσει: (…) πανηγυριστής και χορευτής ων φέρεις. Τέταρτον εύχος μουσικοτάτη κρίσει. Συ τους χορευτάς δεξιούμενος πλάττεις, φωνάς βραβεύεις και κροτών εν κυμβάλοις. Σε τον Τέταρτον ήχον ως ευφωνίας, πλήρη, χορευτών ευλογούσι τα στίφη. Η ρυθμική του ποιήματος σμίγοντας με την δυναμική των ήχων, μπορεί να αφήσει την ψυχή να δουλέψει στους δικούς της κτύπους, αφήνοντας τον κόσμο να ανοίγεται σαν θαύμα.

Αυτό το είδος ποιητικής, μπορεί να δώσει στον άνθρωπο τον τόπο, ώστε να βιώσει ώς τα βάθη της κοινωνικής του υποστατικότητος, το θρησκευτικό ως κοσμικό, αφού ο ευαγγελισμός της εορτής περνά στον δημόσιο χώρο, έχοντας προηγούμενος κατοικήσει στο πρόσωπο του καθενός ξεχωριστά.

Τα κάλαντα έχουν να μας πουν για τα σπίτια μας με τα μαρμαρένια τους πατώματα, για τις ωραίες μας γυναίκες με τα πρόσωπά τους να προβάλουν σαν φεγγάρια απ' τα παράθυρα. Μας λένε για τις κόρες μας, που απ' τις άκριες του κόσμου συρρέουν τα ευγενέστερα αρχοντόπουλα για να τις ζητήσουν, και για τους γιούς μας, που οι σοφότεροι των σοφών, οι πιο σπουδαίοι δάσκαλοι είναι σκυμμένοι πάνω τους ψιθυρίζοντάς τους τα μυστικά των διαβασμάτων. Μας μιλούν όμως τα κάλαντα και για τον Χριστό που γι' άλλη μια φορά γεννιέται στη φάτνη μοναχός του, μακριά απ΄τη τρικυμία του κόσμου και μέσα σ' αυτή΄ παιδί που 'χει ανάγκη τις χωριατοπούλες των ορεινών της Ηπείρου να του αλλάξουν τα βρεφικά του σπάργανα, συντρέχοντας τη μικρομάνα Θεοτόκο. Και τι άλλο μας λένε αυτά τα χαρούμενα άσματα; Μας λένε για τη σφαγή στη Ραμά, για τη Ραχήλ που παράδερνε πάνω απ' τα μακελεμένα παιδιά της. Μας μιλούν για το άρπαγμα του Χριστού απ' τον εβραϊκό όχλο, για το αίμα και την χολή που 'σταξε και ανέβλυσε σαν μύρο. Έτσι, για να 'μαστε στα στασίδια μας την επόμενη μέρη την γιορτάδα και Κυρία, σα βρέφη μες τη φάτνη, χριστοφόροι μες τους προσωπικούς μας τάφους, αναμένοντας της Πασχαλιάς το κρότο και το θάμβος το ανείπωτο.

Παρίσι, έτει από της Ενσάρκου Οικονομίας του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, 2011.

πηγή

Κινηματογραφική λέσχη Λιβαδειάς:Προβολή της ταινίας ΣΟΥΠΕΡ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ_Τετάρτη 28/12/2011.

2011-12-26T08:56:00.001+02:00

Ευχές από τον πολιτιστικό σύλλογο Τερπνής.

2011-12-25T17:27:00.000+02:00

ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ.

Ευχές από την δημόσια κεντρική βιβλιοθήκη Λιβαδειάς.

2011-12-25T14:51:00.002+02:00

Ευχές από τον Σύλλογο Βλάχων Προσοτσάνης.

2011-12-25T12:40:00.002+02:00

Προσοτσάνη Δράμας Τ.Κ. 66200 - Τηλ. 2522-22294

e-mail :info@grammoustianoi.gr www.grammoustianoi.gr

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Βλάχων Προσοτσάνης

“Οι Γραμμουστιάνοι”

σας εύχεται

Χρόνια Πολλά & Καλή Χρονιά

Ευχές από τον ΠΑΛΜΟ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ.

2011-12-25T12:25:00.002+02:00

Ευχές από τον ΣΕΙΡΙΟΣ FM.

2011-12-25T12:20:00.001+02:00

Ευχές από τον πολιτιστικό σύλλογο Μαυροματίου.

2011-12-25T12:18:00.001+02:00

Φωτογραφίες από την χριστουγεννιάτικη θεατρική παράσταση.

2011-12-25T10:47:00.002+02:00

Την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011 η θεατρική ομάδα του εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου παρουσίασε την χριστουγεννιάτικη θεατρική παράσταση «Το πνεύμα των Χριστουγέννων» σε κείμενα και σκηνοθεσία Γεωργίας Καπετάνιου στην αίθουσα του δημοτικού σχολείου.
Δείτε τις φωτογραφίες του Λάμπρου Τσεκούρα κάνοντας κλικ ΕΔΩ.

Ευχές από το σχολείο δεύτερης ευκαιρίας Ορχομενού.

2011-12-22T04:22:00.000+02:00

Ευχές από τον εκπολιτιστικό σύλλογο Στειρίου.

2011-12-22T00:12:00.002+02:00

Κινηματογραφική λέσχη Μαυροματίου Βοιωτίας: προβολή της ταινίας ''CHRISTMAS STORY''.

2011-12-20T21:28:00.000+02:00

Η Κινηματογραφική Λέσχη Μαυροματίου σας προσκαλεί στην προβολή της ταινίας

"Christmas Story"

Προβολή: δημοτικό σχολείο Μαυροματίου - αίθουσα πολλαπλών χρήσεων

23 ΚΑΙ 24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2011

1Η ΠΡΟΒΟΛΗ 18:00 - 20:00

2Η ΠΡΟΒΟΛΗ 20:00 - 22:00

ΕΙΣΟΔΟΣ 4€. ΜΑΘΗΤΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ 2 €

Για κρατήσεις θέσεων επικοινωνήστε στο τηλέφωνο 6972469363

Όλα τα έσοδα των προβόλων θα διατεθούν για την δημιουργία της βιβλιοθήκης του δημοτικού σχολείου!!!

Και στις σχολικές εκδρομές «Πάμε Ελλάδα”/”Schools, let’s go to Greece!»

2011-12-20T21:16:00.001+02:00

Δελτίο Τύπου 20/12/2011

Και στις σχολικές εκδρομές «Πάμε Ελλάδα”/”Schools, let’s go to Greece!»

Το Υπουργείο Παιδείας - ύστερα από πρωτοβουλία της Υπουργού, Άννας Διαμαντοπούλου σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και τον Υφυπουργό, Γιώργο Νικητιάδη, και το Σύνδεσμο των εν Ελλάδι Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων (H.A.T.T.A.), δίνουν κίνητρα στους Έλληνες μαθητές να πραγματοποιούν τις σχολικές εκδρομές τους στην Ελλάδα και παράλληλα προβάλλουν τη χώρα μας ως μαθητικό προορισμό για σχολεία του εξωτερικού.

Σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε, σήμερα 20/12/2011, στο Υπουργείο Παιδείας, παρουσιάστηκαν οι ενέργειες που έγιναν για το σκοπό αυτό:

Νέο θεσμικό πλαίσιο για τις σχολικές εκδρομές: Μαθαίνω και ψυχαγωγούμαι (Απόφαση της Υφυπουργού, Εύης Χριστοφιλοπούλου). Στόχος η ασφαλής μετακίνηση των μαθητών και η ενίσχυση του παιδαγωγικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα των σχολικών εκδρομών, καθώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται απόκλιση από τους εκπαιδευτικούς σκοπούς.

Μνημόνιο Συνεργασίας του Υπουργείου Παιδείας με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Σύνδεσμο των εν Ελλάδι Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων (H.A.T.T.A.). Αναδεικνύεται το μεγάλο πλεονέκτημα της χώρας μας, που είναι ο τουρισμός, και διασφαλίζεται η ποιοτική και ασφαλής πραγματοποίηση των εκδρομών, με διαφάνεια στη διαπραγμάτευση και στη σύναψη των συμβάσεων.

· Συνεργασία με όλους τους Περιφερειάρχες και Δημάρχους της χώρας με στόχο το συνδυασμό των σχολικών εκδρομών με την τοπική ανάπτυξη. Διαμορφώνονται τοπικά στοχευμένα προγράμματα σχολικών εκδρομών.

· Καμπάνια «Και στη σχολική μας εκδρομή, Πάμε Ελλάδα». Θα ενεργοποιηθούν η σχολική κοινότητα, η Αυτοδιοίκηση και οι φορείς του τουρισμού σε Ελλάδα και εξωτερικό, για την προβολή ελληνικών μαθητικών προορισμών, μέσω και της εκπομπής της κρατικής τηλεόρασης «Μένουμε Ελλάδα». Ήδη από τον περασμένο Φεβρουάριο δημιουργήθηκε video για την υποστήριξη της πρωτοβουλίας της Υπουργού

(http://www.youtube.com/watch?v=DhIeeIiedzw&feature=plcp&context=C36a2aa5UDOEgsToPDskKTJYoGu0IYVG9pOSTRaMvz)

· Σχεδιασμός ψηφιακής διαδραστικής πλατφόρμας επικοινωνίας για την καμπάνια «Πάμε Ελλάδα”/”Schools, let’s go to Greece!». Θα λειτουργεί ως δεξαμενή πληροφόρησης για ελληνικούς προορισμούς, ακόμη και για λιγότερο δημοφιλείς περιοχές, για την πραγματοποίηση σχολικών εκδρομών, με προτάσεις από τις ελληνικές Περιφέρειες και Δήμους, εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές.

Στην εκδήλωση μίλησαν η Υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργος Νικητιάδης, η Υφυπουργός Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, ο Δήμαρχος Αγιάς- Μελιβοίας, Αντώνης Γκουντάρας, ο Πρόεδρος του H.A.T.T.A., Γιώργος Τελώνης, ο Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων, δημοσιογράφος και παρουσιαστής της εκπομπής «Μένουμε Ελλάδα» Γιώργος Αμυράς και η συμπαρουσιάστρια της εκπομπής –δημοσιογράφος, Ράνια Τσιτσιμπίκου.

Η Υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου στην ομιλίας της, τόνισε ότι κύριος στόχος είναι να ενισχυθούν ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας των σχολικών εκδρομών, η ασφάλεια των παιδιών και η διαφάνεια στη διαδικασία. Υπογράμμισε τη σημασία της συνεργασίας με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και τον H.A.T.T.A., για την προβολή ελληνικών προορισμών, ώστε να αποτελούν επιλογή για τους μαθητές της χώρας μας. Αναφέρθηκε, επίσης, στην επιστολή που έστειλε, τον περασμένο Απρίλιο, στους Περιφερειάρχες και Δημάρχους της χώρας, για την κατάρτιση και παρουσίαση προγραμμάτων για μαθητές, με εκπαιδευτικές, πολιτιστικές, ψυχαγωγικές, περιβαλλοντικές και αθλητικές δραστηριότητες. Οι πρώτοι που ανταποκρίθηκαν ήταν οι Δήμαρχοι Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης και Αγιάς- Μελιβοίας, Αντώνης Γκουντάρας.

Παράλληλα, το Υπουργείο Παιδείας, έχει ξεκινήσει επαφές με την Πρεσβεία της Νορβηγίας - ήδη την περασμένη άνοιξη Νορβηγοί μαθητές επισκέφθηκαν τη χώρα μας – και της Κίνας, για την επίσκεψη Κινέζων μαθητών στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της δράσης για την Ακαδημία Πλάτωνος.

Ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Γιώργος Νικητιάδης, τόνισε ότι όπου υπάρχει συνεργασία υπάρχει και αποτέλεσμα, φέρνοντας ως παράδειγμα τις φετινές επιδόσεις του ελληνικού τουρισμού που ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας με τους κοινωνικούς φορείς. Επίσης, υπογράμμισε την ιδιαίτερη σημασία που έχει για τη χώρα η ανάπτυξη του μαθητικού τουρισμού, καθώς πολλοί Έλληνες μαθητές προτιμούσαν προορισμούς του εξωτερικού και για οικονομικούς λόγους. Τέλος, ο Υφυπουργός επισήμανε την ανάγκη να έρχονται στην Ελλάδα για τις σχολικές τους εκδρομές μαθητές από το εξωτερικό.

Η Υφυπουργός Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, επισήμανε ότι στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Πάμε Ελλάδα», αναπτύσσεται φέτος η πρόταση τα σχολεία να πραγματοποιούν τις ημερήσιες σχολικές εκδρομές την Παρασκευή, ώστε να επεκτείνονται οι διανυκτερεύσεις και μέσα στο Σαββατοκύριακο, με τους γονείς των μαθητών. Η Υφυπουργός τόνισε, επίσης, ότι η σχολική εκδρομή εκτός από τον εκπαιδευτικό στόχο- που είναι ο κυρίαρχος και τον τουριστικό, έχει και έναν άλλο στόχο τον παιδαγωγικό ρόλο του σχολείου δηλαδή τη σύσφιξη των σχέσεων σχολείου – οικογένειας. Αποδεικνύεται ότι όταν υπάρχει φαντασία, όταν υπάρχει ουσία στην πολιτική πρωτοβουλία, τότε δημιουργείται η κρίσιμη μάζα στήριξής της.

Η σχετική Υπουργική Απόφαση είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα του Υπουργείου www.minedu.gov.gr

Χριστουγεννιάτικη θεατρική παράσταση του εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου (23/12/2011)

2011-12-19T21:35:00.003+02:00

«να νιώθεις μπλε,να ντύνεσαι κόκκινα» την Τρίτη 20/12/2011 στα Άσπρα Σπίτια.

2011-12-16T23:45:00.002+02:00

Κινηματογραφική λέσχη Λιβαδειάς: Προβολή της ταινίας «Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας …και πάλι άνοιξη»την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου στις 9 μ.μ.

2011-12-13T21:04:00.006+02:00

Κινηματογραφική λέσχη Λιβαδειάς

Δημοτικό θέατρο Λιβαδειάς (Δωδεκανήσου 5)

Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 9 μ.μ.

Προβολή της ταινίας: Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας …και πάλι άνοιξη, του Κιμ Κι Ντουκ

5 Βραβεία φεστιβάλ Λοκάρνο
Βραβείο Κοινού Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν
Ευρωπαϊκά Βραβεία Ποιότητας: Καλύτερη Ταινία Εκτός Ευρώπης

Ο Γέρος Μοναχός κι ο Νεαρός Μοναχός ζουν σαν ερημίτες σ’ έναν γαλήνιο ναό που πλέει πάνω σε μια λίμνη. Η ζωή τους ακολουθεί τους ατάραχους ρυθμούς των εποχών, παρότι, όμως, ζουν αποκομμένοι από τα εγκόσμια, δεν μπορούν να αποφύγουν την έλξη της ζωής, με τα πάθη και τα βάσανά της. Κάτω απ’ το άγρυπνο βλέμμα του Γέρου Μοναχού, ο Νεαρός παίρνει ένα σκληρό μάθημα όταν το παιδικό του παιχνίδι γίνεται άσπλαχνο. Στη συνέχεια βιώνει τη δύναμη του πόθου όταν μια νεαρή γυναίκα εισβάλλει στον κλειστό του κόσμο. Ο πόθος αυτός θα οδηγήσει στην εμμονή και στο έγκλημα. Αλλά ύστερα από την ένταση της άνοιξης και του καλοκαιριού έρχεται το φθινόπωρο, η εποχή της περισυλλογής και της επανόρθωσης, και τέλος, ο χειμώνας, η εποχή της αφύπνισης και του διαφωτισμού.

Μια ταινία που χάρισε στον Κορεάτη Κιμ Κι Ντουκ διεθνή αναγνώριση. Μια τομή στην αισθητική φόρμα των έργων του Κιμ Κι Ντουκ αλλά περισσότερο στην πλοκή και στη δράση, καθώς για πρώτη φορά οι ήρωές του δεν ανήκουν στο κοινωνικό περιθώριο άλλά στο πνευματικό, όντας Βουδιστές Μοναχοί.
Πολλοί μίλησαν για το πρώτο μετα- Βουδιστικό φιλμ.

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα.

2011-12-13T01:00:00.002+02:00

του Νίκου Βασιλειάδη

Σε αναμονή της μαγικής νύχτας των Χριστουγέννων, τα στολίδια και τα παιγνίδια παίρνουν και πάλι της θέση τους στο ζεστό μας σπίτι κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τα βράδια έξω κάνει κρύο πολύ και όταν κάθεσαι μέσα στην ζεστή σου θαλπωρή αναπολείς παλιές ιστορίες, χριστουγεννιάτικα παραμύθια που άκουγες μικρός προσπαθώντας να αποδράσεις απ' τη σκληρή πραγματικότητα, να συναντήσεις την μαγεία, έστω ψευδαισθησιακά.

Τα βράδια έξω κάνει κρύο πολύ και όσο και να προσπαθεί η λάμψη από τα φωτάκια των δρόμων ή των στολισμένων σπιτιών, η χρυσόσκονη των ημερών να εισχωρήσεις παντού, δεν παύουν να υπάρχουν πολλοί, άνθρωποι δικοί μας, που η θέα τους είναι γι αυτούς μια πρόσθετη πηγή δυστυχίας να ξύνει τη φόδρα της ψυχής τους.

Είναι οι μέρες αυτές που κάνουν τους δυστυχείς δυστυχέστερους, φτωχότερους τους φτωχούς. Είναι οι μέρες αυτές που η ζωή υπενθυμίζει πολύ σκληρά πως δεν είναι για όλους ένα όμορφο παραμύθι. Υπάρχουν και εκατομμύρια ιστορίες με άδικο τέλος ακόμη και για ανθρώπους που έμειναν αγνοί στην καρδιά και στο μυαλό, για ανθρώπους που δεν μπόρεσαν να ζήσουν το ..πάρτυ.

Αυτές είναι οι μέρες που σκέφτομαι πως τελικά η πιο θλιβερή χριστουγεννιάτικη ιστορία στην παγκόσμια λογοτεχνία είναι «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» του Άντερσεν. Μια μικρή ιστορία γροθιά στο στομάχι του συστήματος, μια ιστορία κοινωνικής κριτικής που ξεθωριάζει το πολύχρωμο και εκθαμβωτικό καπιταλιστικό πυροτέχνημα, ένα μικρό ανήμπορο πλάσμα, παγιδευμένο μέσα στην κοινωνική ανισότητα.

Ένα μικρό κορίτσι που παραμονή Πρωτοχρονιάς προσπαθεί να πουλήσει σπίρτα. Ορφανό από μάνα μέσα στην ανείπωτη παγωνιά. Ο άκαρδος και σκληρός πατέρας πίσω στο μισογκρεμισμένο σπίτι περιμένει την πενιχρή είσπραξη της μέρας. Ένα μικρό κορίτσι πεινασμένο και ξυπόλητο μέσα στο χιόνι να περιπλανιέται άσκοπα στους γιορτινούς δρόμους.

Γύρω του παράθυρα φωτισμένα, από παντού, ερεθιστικές μυρωδιές ψητής γαλοπούλας. Το κρύο τελικά το αναγκάζει να βρει ένα πρόσκαιρο καταφύγιο και εκεί καθισμένο στο παγωμένο πεζοδρόμιο για να ζεστάνει κάπως τα ξυλιασμένα του χέρια ανάβει ένα σπίρτο.

Όσο κρατάει αυτή η μικρή αδύναμη φλόγα στο αναμμένο σπίρτο, κρατάει και το όνειρο το παραμύθι και το μικρό παιδί βιώνει ουτοπικά τις μεγάλες του επιθυμίες χωρίς να συνειδητοποιεί άμεσα το κάλεσμα του δικού του θανάτου.

Η σόμπα που καίει, το γιορτινό τραπέζι, η λαχταριστή γαλοπούλα που λίγο ακόμη ήθελε για να μπορέσει να γευθεί, η γιορτινή θαλπωρή κάτω από το στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο, με παιχνίδια και χιλιάδες μικρά κεριά. Όλα αυτά που ζούμε στα δικά μας διαχρονικά Χριστούγεννα, εξαφανίζονται με το σβήσιμο του αδύναμου σπίρτου.

«Κάποιος πεθαίνει τώρα», έτσι ψιθυρίζει ανυποψίαστα τον θάνατό του σηκώνοντας τα μάτια του στο ουρανό και βλέποντας το πεφταστέρι. «Γιαγιά πάρε με μαζί σου! Το ξέρω, θα εξαφανιστείς, μόλις σβήσει το σπίρτο, όπως έγινε με την αναμμένη σόμπα, με τη ψητή γαλοπούλα, με το μεγάλο, όμορφο χριστουγεννιάτικο δέντρο».

Στην ανάγκη να ζήσει λίγο παραπάνω το όνειρο το γρήγορο άναμμα όλων των σπίρτων θα οδηγήσει το πέρασμα από αυτή την στερημένη ζωή σε μια άλλη.

Το πρωί όταν η κοινωνία μας βρίσκει το κοριτσάκι άψυχο με αυτό το παγωμένο μειδίαμα στα χείλη τότε συνειδητοποιεί πως μαζί του σβήνουμε και μεις. Γιατί όταν σβήνει ένα παιδί παραμονή των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς, είναι σαν να ακυρώνονται όλες οι αξίες της ζωής.

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα δεν είναι μια χριστουγεννιάτικη ιστορία, είναι ένα σκληρό αγκάθι στον κοινωνικό μας εφησυχασμό, ένα δοκιμαστήριο της κοινωνικής μας ευαισθησίας.

Είναι ένα ακόμη μικρό επεισόδιο μιας διαχρονικά απτής πραγματικότητας, που καταγγέλλει όλους όσους βλέπουν τους ανθρώπους σαν αριθμούς ως απόβλητους και αναλώσιμους.

Πίσω από την ιστορία του μικρού κοριτσιού υπάρχουν άνδρες, γυναίκες, παιδιά, οικογένειες, άνεργοι, άστεγοι, χιλιάδες σε μήκη και πλάτη του πλανήτη, σε όλες τις εποχές, που είτε είναι μια καθημερινή απλή μέρα είτε είναι Χριστούγεννα συνεχίζουν να σβήνουν από ανέχεια, υποσιτισμό, από επιδημικές αρρώστιες.

Αν η δυτική μας κουλτούρα, η χριστιανική μας παράδοση και η κοινωνική μας ευαισθησία θεωρεί αδύνατον να αποδεχτεί τον άδικο χαμό ενός παιδιού μέσα στην παγωμένη αλλαγή του χρόνου, ακριβώς την στιγμή που ο κάθε ένας από εμάς βιώνει την χαρά και την προσδοκία για ένα καλύτερο αύριο οφείλουμε να αλλάξουμε την ιστορία, να στήσουμε επιτέλους, το οφειλόμενο στο κοριτσάκι με τα σπίρτα δικό μας όμορφο τέλος.

Αν θελήσουμε σαν κοινωνία μπορούμε να αλλάξουμε το προδιαγεγραμμένο τέλος του κάθε ταλαιπωρημένου “ξωτικού” από αυτά που βγαίνουν πια συχνά στις νύχτες της Αθήνας, μαζεύοντας τροφή απ΄τα σκουπίδια.

Να κλείσουμε τους ανοιχτούς λογαριασμούς που έχουμε από τα χρόνια του Άντερσεν με το αγνό εκείνο πλασματάκι. Αν πάλι μείνουμε απλοί θεατές και αναγνώστες δεν θα αργήσει η ώρα που σαν κοινωνία θα μας καταπιεί για πάντα η νύχτα. Τα όνειρα μια σπίθα θέλουν να ξεκινήσουν κι ένα σπίρτο αρκεί.

πηγή

Ένας ξεχασμένος Βαυαρός φιλέλληνας.

2011-12-10T22:10:00.002+02:00

Η βαυαροκρατία προκαλεί συνήθως αρνητικούς συνειρμούς στην Ελλάδα, σημαίνει ξενοκρατία και υπεροψία, ήταν η πρώτη περίοδος της βασιλείας του Όθωνα μέχρι την εξέγερση του 1843 και την επιβολή της συνταγματικής μοναρχίας. Αλλά Βαυαροί δεν ήταν μόνον οι μισητοί αντιβασιλείς και οι υψηλοί διοικητικοί υπάλληλοι. Ήταν και πολλοί απλοί νέοι που είχαν έρθει στην Ελλάδα για μια καλύτερη πολιτική και οικονομική μοίρα, κυνηγημένοι φιλελεύθεροι ή άποροι φοιτητές που ταύτιζαν το ελληνικό πείραμα του βαυαρικού θρόνου με ένα καλύτερο μέλλον. Έτσι πρέπει να δούμε έναν ξεχασμένο Βαυαρό, τον Ιωσήφ Μίνδλερ, που είχε φθάσει στην Αθήνα το 1834, φτωχαδάκι 26 μόλις χρονών που λόγω ανέχειας είχε αναγκαστεί να διακόψει τις νομικές σπουδές του στο Μόναχο.

Καλοψυχία και μπουνιές
Ιωσήφ Μίνδλερ, Ύμνος εις την Ελευθερίαν, Paderborn 2010Τη ζωή και το έργο του μας υπενθυμίζει ένας δίγλωσσος τόμος που κυκλοφόρησε στη Γερμανία με τίτλο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν». Διότι το άγουρο παλικαράκι που έφθανε με τόσα όνειρα στην Αθήνα του Όθωνα εισήγαγε αργότερα τη στενογραφία στην Ελλάδα, την εδίδαξε στο Πολυτεχνείο και διηύθυνε το γραφείο στενογράφησης της ελληνικής βουλής. Όπως επίσης μετέφρασε στα γερμανικά ολόκληρο τον Ύμνο του Διονυσίου Σολωμού, μετάφραση προσαρμοσμένη και στην παρτιτούρα της μελοποίησης του Νικόλαου Μάντζαρου. Στο βιβλίο αυτό δημοσιεύεται και ανέκδοτο βιογραφικό υλικό, επιστολές του Μίνδλερ σε κάποιο πιστό του φίλο που βρέθηκαν σε αυστριακό αρχείο. Απόσπασμα από μια τέτοια επιστολή, σταλμένη το Νοέμβριο του 1865, στην οποία ο Μίνδλερ που σημειωτέον δεν είχε επιστρέψει στο Μόναχο ούτε μετά την εκδίωξη του Όθωνα το 1862, παραπονείται επειδή στη γενέτειρά του τον θεωρούσαν εχθρό της βαυαρικής δυναστείας στην Ελλάδα: «Αυτή είναι η ανταμοιβή της καλοψυχίας μου, με την οποία κατά τις πρώτες μέρες της εξέγερσης αρνήθηκα να φωνάξω μέσα στο δρόμο, μετά από θρασύτατη απαίτηση μιας οπλισμένης και μεθυσμένης συμμορίας, ΄Ο Όθων είναι κακούργος και ρουφιάνος΄. Γι’ αυτή μου την άρνηση δέχτηκα αρκετές μπουνιές στο στομάχι και την πλάτη και μόνο με την παρέμβαση του πεθερού του προαναφερόμενου Δεληγιώργου σώθηκα από τα χτυπήματα.»

Η υπομονή των Ελλήνων
Ο βασιλιάς Όθων (1815-1867) σε ημερολόγιο εποχήςΟ Ιωσήφ Μίνδλερ λοιπόν, ένας Βαυαρός ανάμεσα στα μέτωπα, παντρεμένος με Ελληνίδα και παραμένοντας στην Αθήνα ως το τέλος της ζωής του το 1868, χωρίς να αγαπηθεί ιδιαίτερα ούτε από τους Βαυαρούς ούτε από τους Έλληνες. Για λόγους οικονομίας απολύθηκε από το Πολυτεχνείο και η έδρα της στενογραφίας καταργήθηκε, στο γραφείο στη βουλή όμως πήγαινε πάντα, ακόμα κι όταν δεν άκουγε πια καλά. Απόσπασμα από την ίδια επιστολή: : «Πρέπει τώρα να πάω να ψωνίσω και μετά να πάω στη βουλή για να ξανακούσω τις ομιλίες περί πατριωτισμού, αυταπάρνησης, αρετών του λαού και τα παρόμοια. Ναι πραγματικά, ο ελληνικός λαός έχει μία αρετή, την υπομονή, αλλιώς ο Παντοδύναμος θα είχε βουλώσει προ πολλού το στόμα όλων αυτών των παλικαράδων…» Εντυπώσεις ενός Βαυαρού, που αγαπούσε την Αθήνα και τη ρετσίνα, για τον κοινοβουλευτικό βίο στην Ελλάδα στις αρχές του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Πόσα άλλαξαν από τότε;

Σπύρος Μοσκόβου

Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης

πηγή

1.500 διαμάντια πέτρινα.

2011-12-09T22:49:00.001+02:00

Άθως. Το γεφύρι στην περιοχή Μονή ΦιλοθέουΤης Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ

Η γυναίκα του πρωτομάστορα δεν χρειάστηκε να θυσιαστεί αυτή τη φορά για να θεμελιωθεί το έργο της καταγραφής 1.500 πέτρινων γεφυριών σ' όλη την Ελλάδα. Ο Γιώργος και η Εύη Μπεληγιάννη θυσίασαν δέκα χρόνια από τη ζωή τους περπατώντας σε βουνά και χαράδρες αναζητώντας ένα ένα τα τοξωτά πέτρινα γεφύρια, τα μοναδικά αυτά δείγματα λαϊκής αρχιτεκτονικής που αντιστέκονται στη φθορά του χρόνου.

Ξεκίνησαν τη φωτογράφηση πιστεύοντας πως θα βρουν τα περισσότερα πέτρινα γεφύρια στην περιοχή της Ηπείρου και της Πίνδου. Θα πήγαιναν εκεί, θα έβρισκαν καμιά διακοσαριά και θα ξεμπέρδευαν.

Και στα νησιά

Ομως, «ύστερα από πέντε χρόνια αναζητήσεων, διαπιστώσαμε ότι πέτρινα γεφύρια έχει όλος ο ελληνικός χώρος, συμπεριλαμβανομένων και των νησιών». Επρεπε να ταξιδέψουν πολύ μακρύτερα. Τα πέντε χρόνια έγιναν δέκα για την ολοκλήρωση ενός έργου ζωής, όπως είναι «Τα πέτρινα τοξωτά γεφύρια της Ελλάδος», που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις «Μίλητος».

Τα χειροποίητα αυτά στολίδια της ελληνικής υπαίθρου, κηρυγμένα διατηρητέα μνημεία τα περισσότερα, έχουν χτιστεί από σπουδαίους μάστορες των 17ου, 18ου και 19ου αιώνων. Συνδέθηκαν με τις παραδόσεις του λαού μας, έγιναν θρύλοι και τραγούδια, ενώ μερικά από αυτά αφηγούνται σημαντικά γεγονότα της νεότερης ιστορίας μας.

Οι «φύλακες» των γεφυριών, οι απομονωμένοι κάτοικοι της υπαίθρου, τους αντιμετώπιζαν συχνά με επιφυλακτικότητα, αν όχι με καχυποψία, όπως οι ίδιοι εξομολογούνται. «Στα χωριά υπάρχει η αντίληψη ότι στα γεφύρια υπάρχουν κρυμμένοι θησαυροί από χρυσό και λίρες κι έτσι μας αντιμετώπιζαν με μεγάλη δυσπιστία και καχυποψία», λένε, ανακαλώντας στη μνήμη τους τις ουκ ολίγες περιπέτειές τους. Θύματα χρυσοθήρων υπήρξαν πολλά πέτρινα γεφύρια γιατί κάποιοι αναζητώντας θησαυρούς τα κατέστρεψαν.

Απομόνωση

Πέρα από τη δυσκολία περισυλλογής πληροφοριών, είχαν και δυσκολία στην προσέγγιση των γεφυριών, γιατί έχουν αλλάξει οι δρόμοι ανάμεσα σε οικισμούς, ενώ πολλά βρίσκονται σε απομονωμένες και απρόσιτες περιοχές.

«Η απομόνωση που βιώσαμε σε αυτά ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία. Ξέραμε πως σε περίπτωση ανάγκης δεν ήταν εύκολο να εντοπιστούμε. Κανείς δεν ήξερε το ημερήσιο πρόγραμμά μας και κανείς δεν μπορούσε να μαντέψει σε ποια ρεματιά είχαμε χωθεί ψάχνοντας το πολυπόθητο γεφύρι». Και σαν να μην έφταναν αυτά, είχαν και τα τσοπανόσκυλα που, αμάθητα από ανθρώπινη παρουσία, κινούνταν απειλητικά εναντίον τους. Δεν θα ξεχάσουν κάποια τσοπανόσκυλα που τους καταδίωκαν κάποτε στο Πήλιο, όπως και κάτι άλλα που προστάτευαν χασισοφυτείες στην Κρήτη.

«Συνδυάζοντας την αναζήτηση με την περιπέτεια, περιπλανηθήκαμε για δέκα χρόνια στην υπέροχη ελληνική ύπαιθρο και συγκεντρώνοντας παράλληλα πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές, εντοπίσαμε συνολικά και καταγράψαμε περίπου 1.500 γεφύρια, έχοντας καλύψει το 99% των πιο αξιόλογων από αυτά».

Ο μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος Γιώργος Μπεληγιάννης και η σύζυγός του Εύη, σπουδασμένη στη Σχολή Δοξιάδη Αρχιτεκτονική Εσωτερικών Χώρων, φρόντισαν έτσι ώστε κάθε φωτογραφία τους να συνοδεύεται από τα τεχνικά χαρακτηριστικά κάθε γεφυριού, την ακριβή θέση και την ιστορία του. Ξεφυλλίζοντας το λεύκωμά τους, πέρα από το θαυμασμό για τον όγκο της δουλειά τους, σου μένει ένα αίσθημα ζήλιας γιατί αυτοί οι δύο άνθρωποι ταξίδεψαν, περπάτησαν, περιπλανήθηκαν, δίψασαν, κυνηγήθηκαν, αλλά τα κατάφεραν να περιηγηθούν τόσους τόπους και κυρίως να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους. Οχι για μας ή για τα παιδιά τους, αλλά για τους ίδιους, για την απόλαυση της ψυχής τους.

πηγή

Άμεση αντιμετώπιση των περιστατικών επίορκων εκπαιδευτικών.

2011-12-06T00:53:00.002+02:00

Δελτίο Τύπου 05/12/2011

Εντολή της Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου, για άμεση αντιμετώπιση των περιστατικών επίορκων εκπαιδευτικών

Άμεση και αποφασιστική αντιμετώπιση των υποθέσεων αναξιοπρεπούς και ανάρμοστης συμπεριφοράς εκπαιδευτικών ζητεί η Υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου, με επιστολή της προς τους Προέδρους των Κεντρικών Υπηρεσιακών Συμβουλίων, Ανώτερων Περιφερειακών Υπηρεσιακών Συμβουλίων και Περιφερειακών Υπηρεσιακών Συμβουλίων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η Υπουργός τονίζει ότι συμπεριφορές επίορκων εκπαιδευτικών, με θύματα αθώες παιδικές ψυχές, δεν μπορούν να μένουν ατιμώρητες, εξαιτίας νομικίστικων και γραφειοκρατικών διαδικασιών.

Εντός 15 ημερών ζητεί ενημέρωση για όλες τις υποθέσεις που εκκρεμούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, για το ιστορικό τους, καθώς και για τους λόγους που δεν έχουν ολοκληρωθεί οι σχετικές έρευνες.

Άγιος Νικόλαος ο Αποδημητής ο Στειριώτης: Εκλογοαπολογιστική συνέλευση.

2011-12-02T00:12:00.001+02:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΕΚΛΟΓΟΑΠΟΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Το Δ.Σ. του Συλλόγου «Άγιος Νικόλαος ο Αποδημητής ο Στειριώτης» με τη συμπλήρωση της θητείας του ανακοινώνει ότι πραγματοποιεί συνέλευση για απολογισμό και αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. σε αίθουσα του Δημοτικού σχολείου Στειρίου την 4-12-2011 ημέρα Κυριακή και ώρα 11:30 π.μ.

Ο απολογισμός θα γίνει από 11:30 μέχρι 12:00 και οι αρχαιρεσίες από 12:00 μέχρι 14:00.

Οι ενδιαφερόμενοι υποψήφιοι να το δηλώσουν στη Γραμματέα του Συλλόγου κα Λύκαρη Ευσταθία τηλ. 6945790609 το αργότερο μέχρι τη Πέμπτη 1^η Δεκεμβρίου 2011 προκειμένου να τυπωθούν εγκαίρως τα ψηφοδέλτια. Δικαίωμα υποψηφιότητας και ψήφου έχουν όλα τα ταμειακώς εντάξει μέλη. Ετήσια συνδρομή 5€

Η Πρόεδρος Η Γραμματέας

Δημ. Πρέντζα-Συργιάννη Ευσταθία Λύκαρη

Ανακοίνωση - πρόσκληση του εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου.

2011-11-24T20:44:00.002+02:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου προσκαλεί τα μέλη της θεατρικής ομάδας και όλους όσους θέλουν να συμμετέχουν σε αυτή, την Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 17:30 μ.μ. στην αίθουσα του συλλόγου.

Μετά τιμής

Το Δ.Σ.

Ανακοίνωση - Πρόσκληση του Εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου.

2011-11-24T17:14:00.002+02:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου προσκαλεί τους μαθητές του δημοτικού που θέλουν να συμμετέχουν στην χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του συλλόγου την δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011 και ώρα 18:00 μ.μ. στην αίθουσα του συλλόγου, μπορούν επίσης να δηλώσουν συμμετοχή στο τηλ.6987253006

Μετά τιμής

Το Δ.Σ.

Η χαμένη γενιά.

2011-11-19T21:53:00.001+02:00

Από την Μ. Θεοδοσοπούλου
Πριν από τέσσερα χρόνια, ο Μάκης Καραγιάννης είχε κάνει μια θριαμβική πρώτη εμφάνιση στην πεζογραφία με τη συλλογή διηγημάτων, Ο καθρέφτης και το πρίσμα. Θριαμβική, βεβαίως, με τα μέτρα και σταθμά της λογοτεχνικής κοινότητας και όχι του μεγάλου πλήθους των αναγνωστών. Εφέτος, επανέρχεται με ένα επίκαιρο μυθιστόρημα γύρω από τη γενιά της Μεταπολίτευσης, καθώς αποκαλείται η γενιά του Πολυτεχνείου διευρυμένη με τους κάπως νεότερους.

Όπως συμβαίνει σε όλες τις γενιές, έτσι και σε αυτήν υπάρχουν οι πρωταγωνιστές και ο βουβός θίασος. Από τη μια, όσοι αναμείχθηκαν με τα κοινά και κατέλαβαν υψηλές θέσεις, όπου κάποιοι από αυτούς μπορεί και να ενέδωσαν σε δελεαστικές προτάσεις, γιατί υπόσχονταν, εδώ και τώρα, επαγγελματική ευδοκίμηση και πλουτισμό. Και από την άλλη, εκείνοι που δεν ενέδωσαν ή ίσως, μη διαθέτοντας ένα πρόσφορο προφίλ, δεν τους έγιναν καν αντίστοιχες, παράτυπες προσεγγίσεις. Δηλαδή, άνθρωποι, που είχαν τα προσόντα, αλλά παρέμειναν ένας βουβός θίασος.

Ο Καραγιάννης τοποθετεί τη δράση του μυθιστορήματος στο γύρισμα του αιώνα. Οπως και στα διηγήματά του, πλάθει ένα συμπληρωματικό δίδυμο, αυτό του ήρωα και του αφηγητή. Εδώ, πρόκειται για δύο φίλους από τα φοιτητικά τους χρόνια, που αργότερα απομακρύνθηκαν, καθώς ο ένας βρέθηκε στους πρωταγωνιστές, γνωρίζοντας την άνοδο και την πτώση του άστρου του, ενώ ο άλλος κινείται στον βουβό θίασο των ασυμβίβαστων, που έμειναν στο περιθώριο. Εν έτει 2000, όμως, τον τρώει το σαράκι και αναρωτιέται: «Υπάρχει τρόπος να προκόψεις σ' αυτήν τη διεφθαρμένη κοινωνία χωρίς να συμβιβαστείς;». Μπορείς να είσαι πετυχημένος, επώνυμος, πλούσιος, «χωρίς την εκπόρνευσή σου και κρατώντας τις αρχές σου;» Για να απαντήσει σε αυτά τα βασανιστικά ερωτήματα, αρχίζει να συνθέτει τη βιογραφία του φίλου του. Κατά κάποιον τρόπο, ζητεί να υποκαταστήσει το βιβλίο, που εκείνος ήθελε να γράψει, μήπως και καταλάβει τι έγινε λάθος, αλλά δεν πρόλαβε.

Ως πρωταγωνιστή, ο Καραγιάννης επιλέγει έναν καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ο οποίος, καλλιεργώντας γνωριμίες, ανέβηκε πρώτα στη θέση του κοσμήτορα και μετά, σε εκείνη του αντιπρύτανη. Η υπόθεση επικεντρώνεται σε ένα σκάνδαλο «υπεξαίρεσης εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών», που αφορά την ψηφιοποίηση των βιβλιοθηκών του Πανεπιστημίου. Χρηματοδοτούμενο το έργο από την Ευρωπαϊκή Ενωση, τοποθετείται το 1994, ενώ το σκάνδαλο ξεσπάει πέντε χρόνια αργότερα, όταν μία από τις συμμετέχουσες στο διαγωνισμό εταιρείες προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Κατηγορούμενος βρίσκεται μέχρι και ο αντιπρύτανης. Σε αυτό συμβάλλει, εκτός από τους πανεπιστημιακούς αντιπάλους του, που υποκίνησαν τους δυσαρεστημένους, ο προκλητικά πολυτελής τρόπος διαβίωσής του. Γνώριμο το σενάριο, αντανακλά πιστά την πραγματικότητα. Εμπνευσμένο από τα ουκ ολίγα σκάνδαλα, που συντάραξαν τα πανεπιστήμια κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες, όπου, στο πιο πολύκροτο, εμπλεκόταν πρύτανης και η ποινή ήταν ισόβια. Αντιθέτως, ο ήρωας τη γλιτώνει με την προφυλάκιση. Εδώ, το σημαντικό είναι το μέρος και η διάρκεια. Κρατείται στις φυλακές του Γεντί Κουλέ για 27 ημέρες, όσες ήταν και οι ημέρες κράτησής του εκεί επί χούντας. Τότε, ως αντιστασιακός, ενώ, τώρα, ως καταχραστής του δημόσιου χρήματος. Αυτήν, ακριβώς, την αντίθεση πολιορκεί η αφήγηση. Κατά τα άλλα, παρά την αθώωσή του, το όνομά του έχει αμαυρωθεί και αναγκάζεται να παραιτηθεί. Λίγους μήνες αργότερα δολοφονείται.

Τον ρόλο του αφηγητή τον αναλαμβάνει ένας δημοσιογράφος από τους λιγοστούς που τολμούν αποκαλυπτικά ρεπορτάζ και ανταμείβονται με απόλυση. Ο συγγραφέας, μοιράζοντας έτσι τους ρόλους, επιλέγει αντί της συνηθισμένης αναδρομικής αυτοανάλυσης, μια αφήγηση με την οπτική ενός συνομήλικου, που βρίσκεται ταυτόχρονα στη θέση του συμπαθούντος και του κριτή. Αυτός ερευνά το παρελθόν του φίλου του, μιλάει με πρόσωπα του περίγυρού του, προσπαθώντας να συναρμόσει σωστά τις ψηφίδες. Παραθέτει διαφορετικές εκδοχές, συμπληρώνοντας τα κενά με τη φαντασία του. Ουσιαστικά, ο Καραγιάννης καταφεύγει στην τεχνική, που είχε με δεξιοτεχνία εκμεταλλευτεί στα διηγήματά του. Δανείζεται από την καθημερινότητα καταστάσεις, επίκαιρες συζητήσεις και ιδεολογικές ανησυχίες. Σε αυτό το πλαίσιο, οι μυθιστορηματικοί ήρωες φαίνεται να καθρεφτίζουν υπαρκτά πρόσωπα ή και μείξεις περισσότερων του ενός προσώπων.

Το μυθιστόρημα χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο, με πρότυπο έναν εκπρόσωπο της γενιάς του Πολυτεχνείου, από εκείνους με ταπεινή καταγωγή και αριστερές καταβολές, πλάθει έναν ήρωα, που δεν είναι βαθιά πολιτικοποιημένος ούτε έχει ισχυρά ιδεολογικά ερείσματα. Η συμμετοχή του στην αντιδικτατορική αντίσταση οφείλεται στον νεανικό ενθουσιασμό, υποδαυλισμένο από έναν πρώτο έρωτα. Ο αφηγητής ιχνηλατεί πειστικά τις μικρές παραχωρήσεις σε θέματα ηθικής τάξης, όπως τα δωράκια και το ρουσφέτι σε προσφιλή πρόσωπα, που, εν συνεχεία, έφεραν τους μεγάλους συμβιβασμούς, με τις μίζες εκατομμυρίων. Ωστόσο, σχηματοποιεί αυτό το πέρασμα, όταν θέλει τον ήρωά του να κατεβάζει την αφίσα τού Τσε και να τον συνεπαίρνει το είδωλο του Μπάιρον, «που αμφισβητούσε όλους τους ηθικούς κώδικες», όπως σπεύδει να εξηγήσει. Ο ατομικισμός κυρίως, όσο και ο χαλαρός πατριωτισμός, που επέδειξε η γενιά της Μεταπολίτευσης και μαζί ο ήρωας, ως ένας πειστικός πρωταγωνιστής, που ανήκει στην ελίτ της διανόησης, ουδόλως ταιριάζουν με τους βυρωνικούς ρομαντισμούς. Ρομαντική, ωστόσο, θα χαρακτηριζόταν η διάθεση του αφηγητή, έτσι όπως συνθέτει τον βίο του ήρωα, όχι σαν να τον βλέπει στον καθρέφτη, αλλά μέσα από το δικό του πρίσμα. Είναι εμφανής η αγωνία του να δικαιώσει στο πρόσωπό του τη χαμένη γενιά του, όπως κάπως δραματικά την αποκαλεί. Ισως, εν τέλει, αυτό να είναι «το όνειρο του Οδυσσέα», όπως είναι και το όνομά του.

Στο δεύτερο κεφάλαιο, η αντιπαλότητα του ήρωα με έναν συνάδελφό του, που, αρχικά, περιορίζεται στον ερωτικό και επαγγελματικό τομέα, αποκαλύπτεται ότι έχει και ιδεολογικές καταβολές, οδηγώντας τον επίδοξο βιογράφο του στις εμφύλιες συγκρούσεις των παππούδων τους. Αυτό δίνει την ευκαιρία για μακριές αναφορές, πρώτα, στον Μάη του '36 και τις μεγάλες απεργίες των καπνεργατών και μετά, στις οργανώσεις, που δρούσαν κατά την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Και καθώς όλα αυτά συμβαίνουν στη Θεσσαλονίκη, στις παράπλευρες ιστορίες αναμειγνύονται οι Εβραίοι της πόλης. Ετσι, ο συγγραφέας προβάλλει ως προγόνους της χαμένης γενιάς αριστερούς με αντιστασιακές περγαμηνές, για να επανέλθει στο τρίτο κεφάλαιο και να σκιαγραφήσει το σημερινό ιδεολογικό της στίγμα. Σε αυτό το κεφάλαιο εμπλέκονται μια αλλοδαπή πόρνη και ο έλληνας προαγωγός της. Αυτός έχει το καθόλου τυχαίο ψευδώνυμο Τίγρης και επαίρεται ότι ύψωσε στη Σρεμπρένιτσα «την ελληνική σημαία δίπλα στη σερβική και στον δικέφαλο του Βυζαντίου». Τα δύο καινούρια πρόσωπα φέρνουν νέα μυθοπλαστικά μπλεξίματα, που ωθούν τον αφηγητή σε σκέψεις γύρω από τη λέξη πατρίδα, τη μοίρα των απανταχού προσφύγων αλλά και των «σφαγέων» της Ιστορίας. Παρ' ότι ο αφηγητής υπεραμύνεται μιας καλειδοσκοπικής οπτικής, μένει σταθερά προσηλωμένος στην αλήθεια της μιας πλευράς.

Σε αυτό το τελευταίο κεφάλαιο, ο συγγραφέας προσπαθεί να αναδείξει μία επιπλέον πλευρά της διαφθοράς, εστιάζοντας στην αρχαιοκαπηλία των θησαυρών που φυλάσσονται στις παλαιές βιβλιοθήκες. Δεν επιλέγει κάποια τυχαία βιβλιοθήκη, αλλά εκείνη της Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Ορους. Αυτή η τροπή του αστυνομικού γρίφου προσδίδει στο μυθιστόρημα το άρωμα ενός αστυνομικού τύπου Ουμπέρτο Εκο. Απαιτεί, ωστόσο, ο αφηγητής, εκτός από δημοσιογράφος, να είναι μαθηματικός, με ημιτελές διδακτορικό στην ιστορία των Μαθηματικών, καλός γνώστης της ιστορίας της Τέχνης και να διαβάζει μετά μανίας λογοτεχνία. Δηλαδή, ένα πιστό alter ego του συγγραφέα, που κινείται στο γνώριμο έδαφος των διηγημάτων του. Πλασματικά ιστορικά πρόσωπα αναμειγνύονται με υπαρκτά, ονόματα και ημερομηνίες παραλλάσσουν, το ίδιο οι τίτλοι έργων και οι συγγραφείς τους, φροντίζοντας να διατηρείται η εντύπωση του ήδη γνωστού. Λ.χ., ο αφηγητής, για να επιλύσει το μυστήριο ενός απολεσθέντος Κώδικα, καταφεύγει στο βιβλίο Μνημεία ελληνικής ιστορίας. Ως συγγραφέα του αναφέρει έναν Κ. Πολίτη, αντί του πραγματικού, που είναι ο Κ. Σάθας, ώστε το πεδίο να μένει ελεύθερο σε μυθοπλαστικές παραλλαγές, που φτάνουν μέχρι ένα χαμένο έργο του Αριστοτέλη.

Ως επιμύθιο αυτής της πολυεστιακής αφήγησης δεν βγαίνει άλλο από την πλήρη χρεοκοπία τής εν λόγω γενιάς. Στο γιατί, δεν δίνεται καμιά σαφής απάντηση και μάλλον δεν μπορεί να δοθεί εύκολα. Ισως επειδή επιθυμούσε ανατροπή των πάντων ή, επειδή εμφορείτο από ανεδαφικά οράματα ή, ακόμη, επειδή κουβαλούσε σύγχυση, που κατέληξε σε ιδιοτελείς επιδιώξεις ή, τέλος, επειδή αφέθηκε στον κακό εαυτό της. Πάντως το βιβλίο θέτει τέτοιου τύπου ερωτήματα, αφού πλησίασε πλέον η ώρα να μπει και αυτή η γενιά σε μικροσκοπική εξέταση, μήπως έτσι αποσαφηνιστούν και ορισμένα μυθεύματα. Μόνον αυτό μην καταλήξει μόδα και εκφυλιστεί. *

πηγή

Παρουσίαση του βιβλίου "Για μια χούφτα βινύλια" της Χίλντα Παπαδημητρίου στην Αστραδενή.

2011-11-17T22:44:00.001+02:00

Η Ομάδα BookCrossing Λιβαδειάς, η Πολιτιστική Εταιρία "Πόλις", το βιβλιοπωλείο "Σύγχρονη Έκφραση" και οι Εκδόσεις "Μεταίχμιο", σας προσκαλούν στην παρουσίαση του rock 'n' roll αστυνομικού μυθιστορήματος "Για μια χούφτα βινύλια" την Παρασκευή 18 Νοεμβρίου στις 21.00, στο Art Cafe Αστραδενή.

Για το βιβλίο θα μιλήσει ο ποιητής Γιώργος Χ. Θεοχάρης, ενώ η συγγραφέας Χίλντα Παπαδημητρίου θα έχει ρόλο dj στο πάρτυ με βινύλια που θα ακολουθήσει.

Λίγα λόγια για τη συγγραφέα εδώ. Το soundtrack του βιβλίου εδώ.

Το βιβλίο
Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος πλησιάζει τα σαράντα, αλλά ζει ακόμα με τη μαμά του και απασχολείται σε δουλειές ρουτίνας στη ΓΑΔΑ. Και τώρα, για πρώτη φορά του αναθέτουν τη διαλεύκανση μιας ανθρωποκτονίας. Πρέπει να βάλει τα δυνατά του να βρει τον δολοφόνο, αφού λαχταράει να κάνει καριέρα ντετέκτιβ, σαν τους ήρωες των αστυνομικών βιβλίων που διαβάζει.

Εντούτοις, η δολοφονία του συλλέκτη δίσκων βινυλίου Σταμάτη Παυλίδη αποδεικνύεται πιο περίπλοκη απ’ όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος θα βρεθεί μπλεγμένος σε μια παρέα ανθρώπων που όλοι έχουν κάτι να κρύψουν. Και ο Χάρης θα αναρωτηθεί: «Μα είναι δυνατόν να σκοτώσει κανείς για μια χούφτα βινύλια;».

Εκδήλωση στο εντευκτήριο του περιοδικού Εμβόλιμον την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011 στις 8.00 μμ.

2011-11-15T00:47:00.002+02:00

Παρουσίαση του μυθιστορήματος της Χίλντας Παπαδημητρίου στα Άσπρα Σπίτια, την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011 στις 8.00 μμ.

Το μυθιστόρημα της Χίλντας Παπαδημητρίου είναι υποψήφιο

για το Βραβείο Αναγνωστών

Παραθέτουμε ακολούθως δέκα λόγους (από τον συγγραφέα Χρ. Αγγελάκο)για τους οποίους αξίζει να διαβάσετε το “Για μια χούφτα βινύλια”

1. Για τη μουσική που βγαίνει από τις σελίδες του, όπως έβγαινε κι από τα μυθιστορήματα της Κάρσον Μακ Κάλερς.

2.Γιατί οι στίχοι χορεύονται.

3. Γιατί οι μπαμπάδες κι οι μαμάδες της Χίλντας (ο Ντάσιελ Χάμετ, ο Ρέημοντ Τσάντλερ, η Ρούθ Ρέντελ, η Άγκαθα Κρίστι, τα κίτρινα Λυχνάρια, οι Μάσκες κι ο Ηρακλής Πουαρώ) χαμογελούν ευχαριστημένοι.

4. Γιατί από την πρώτη σελίδα φτάνεις στην τελευταία, σαν να ανεβοκατεβαίνεις με κυλιόμενες σκάλες.

5. Γιατί οι ήρωες του βιβλίου γίνονται αμέσως φίλοι σου, γιατί ήταν ήδη φίλοι σου πριν γίνουν ήρωες του βιβλίου.

6. Γιατί η Χίλντα πιστεύει πως οι δρόμοι που αγαπήσαμε κουβαλάνε τα αποτυπώματά μας για πάντα. Γιατί με βολεύει να το πιστεύω κι εγώ.

7. Γιατί ένας κόσμος που χάνεται γίνεται πολύ εύθραυστος προτού εξαφανιστεί. Και η τρυφερότητα με την οποία τον ακουμπάει η Χίλντα είναι μείγμα συγγραφικού ήθους και προσωπικής αισθητικής.

8. Γιατί το παρελθόν στοιχειώνει το παρόν. Γιατί στα φανάρια του μέλλοντος αναβοσβήνει ο αποκλεισμός. Και γιατί η νοσταλγία δεν μένει πια εδώ.

9. Γιατί θυμήθηκα πώς πιάναμε τα βινύλια. Πώς τα σκουπίζαμε με προσοχή. Πώς τα φέρναμε στο ύψος των ματιών. Πώς τα κοιτάζαμε απ’ το πλάι να δούμε αν υπάρχουν γρατζουνιές. Γιατί αγαπήσαμε τις γρατζουνιές. Γι’ αυτό.

10.Γιατί μπορεί να σκοτώσει κανείς για μια χούφτα βινύλια. Αλλά και για κάτι άυλο, για όλα τα άυλα που μας κυνηγούν.

ΥΓ: Δέκα λόγους είπα, επιτρέψτε μου κι έναν ενδέκατο.

11.Για ό,τι κάναμε ή δεν κάναμε, «θα καθαρίζει» πάντα για μας η οικογένεια των φίλων.

Κάτω στον Πειραιά.

2011-11-11T21:34:00.001+02:00

Τον Φεβρουάριο του 2012 ξανανοίγει το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Το σήμα κατατεθέν του μεγάλου λιμανιού της χώρας, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, αναμένεται να ανοίξει και πάλι τις πόρτες του τον Φεβρουάριο του 2012, έπειτα από έξι ολόκληρα χρόνια. Οι εργασίες πλήρους συντήρησής του, που ξεκίνησαν από το 2008, από την Διεύθυνση Αναστήλωσης Νεωτέρων και Σύγχρονων Μνημείων του ΥΠΠΟΤ, έχουν μπει στην τελική ευθεία ενώ τώρα βρίσκεται στο στάδιο όπου μπαίνουν οι τελευταίες πινελιές, όπως λένε οι υπεύθυνοι ολοκλήρωσης του έργου.

Πρόκειται ένα εξαιρετικό κτίσμα του 19^ου αιώνα, το οποίο υπέστη σοβαρές ζημιές μετά τους σεισμούς, του 1981 και του 1999, και παρέμεινε κλειστό μέχρι να εκδοθεί κονδύλι ύψους 36 εκατ. ευρώ, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Γ' ΚΠΣ και το ΕΣΠΑ. Υπενθυμίζεται ότι το Δημοτικό Θέατρο θεμελιώθκε με πρωτοβουλία του δημάρχου Τρύφωνα Μουτζόπουλου και ολοκληρώθηκε το 1895 με Δήμαρχο τον Θεόδωρο Ρετσίνα, ενώ σχεδιάστηκε από τον καθηγητή του ΕΜΠ Ιωάννη Λαζαρίμο με προϋπολογισμό τότε 450.000 δραχμές και τελικό κόστος έργου τις 900.000 δραχμές.

Η σκηνή του θεάτρου γνώρισε μεγάλες μέρες, αφού φιλοξένησε, ανάμεσα σε άλλους, ηθοποιούς όπως ο Ροντήρης, ο Κουν, ο Καραντινός, η Κοτοπούλη, η Παξινού και ο Κατράκης. Με τα χρόνια όμως το θέατρο ξέπεσε αφού πια παρουσίαζε θιάσους δευτέρας διαλογής, συλλόγους για την κοπή της πίτας, ακόμα και καλλιστεία και ομαδικούς γάμους την περίοδο της δικτατορίας, με τις ευλογίες του τότε δημάρχου Αρ. Σκυλίτση.

Σε λίγο καιρό λοιπόν το ιστορικό θέατρο καλείται να κερδίσει το στοίχημα και να ξαναβρεί την παλιά του αίγλη και να ξαναζωντανέψει, υπενθυμίζοντας μας ότι το Δημοτικό Θέατρο αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στην πνευματική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της πόλης του μεγάλου λιμανιού.

πηγή

Εργαστήριο για τον εμπλουτισμό της Ελληνικής Wikipedia στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς.

2011-11-08T14:51:00.003+02:00

Το πρώτο workshop του 2ου κύκλου της δράσης για τον εμπλουτισμό της ελληνικής Wikipedia πραγματοποιείται στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς (Κάδμου 7 & Δαιδάλου 32100, Λιβαδειά), την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011 (18:00). Το workshop διοργανώνεται από το Εθνικό Δίκτυο Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΔΕΤ) σε συνεργασία με την Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού /Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα (ΕΕΛ/ΛΑΚ), το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) και τους συντάκτες της Βικιπαίδειας, στο πλαίσιο της δράσης για τον εμπλουτισμό της Wikipedia στα ελληνικά.

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδείας λειτουργεί από το 1954, και είναι μία από τις πιο δραστήριες βιβλιοθήκες της χώρας μας με πλούσιο έργο ενημέρωσης του κοινού στους τομείς του πολιτισμού, των γραμμάτων και των τεχνών. Τα τελευταία χρόνια έχει διοργανώσει πλήθος εκδηλώσεων όπως: Παρουσιάσεις βιβλίων, Εκθέσεις βιβλίου, Εκδηλώσεις για παιδιά, Ανάγνωση-Απαγγελίες, Θεατρικές παραστάσεις, Συναντήσεις με συγγραφείς, Συνδιασκέψεις, Εκθέσεις φωτογραφίας κλπ.

Ένα από το σημαντικά επιτεύγματα της Βιβλιοθήκης είναι η ψηφιοποίηση μεγάλου περιεχομένου του υλικού της, δημιουργώντας έτσι την ψηφιακή συλλογή της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς η οποία διατίθεται στο κοινό. Επίσης έχει δημιουργήσει το δικό της σύλλογο "Φίλοι Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς". Τέλος η Βιβλιοθήκη έχει δημιουργήσει την ελεύθερη ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια για τη Βοιωτία με το όνομα "Βοιωτικός Κόσμος" η οποία συντάσσεται από τους ίδιους τους χρήστες μέσα σε wiki.

Όσοι ενδιαφέρονται να συμμετέχουν στο workshop μπορούν να δηλώνουν συμμετοχή στο τηλέφωνο 22610 89970 και στα e-mail της βιβλιοθήκης: vivlivad@sch.gr και iblivadia@gmail.com.

Σημειώνεται ότι στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας για τη διάδοση και τον εμπλουτισμό της Wikipedia στα Ελληνικά λειτουργεί ο δικτυακός τόπος http://www.mywikipedia.gr/ με όλες τις πληροφορίες σχετικά με τη δράση. Το mywikipedia.gr περιλαμβάνει πληροφορίες για όλα τα workshops που έχουν διοργανωθεί μέχρι σήμερα για τη Wikipedia, αλλά και τα μελλοντικά που αρχίζουν από το Φθινόπωρο του 2011. Υπάρχει επίσης ένας πλήρης οδηγός για διοργάνωση workshop με όλο το υποστηρικτικό υλικό, καθώς και οι αναφορές των Μέσων Ενημέρωσης σε αυτά.
πηγή

Δωρεάν μάθημα δημιουργικής γραφής στη βιβλιοθήκη Λιβαδειάς (12/11/11)

2011-11-05T00:38:00.001+02:00

Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδείας διοργανώνει δωρεάν μάθημα δημιουργικής γραφής.

Το σεμινάριο θα γίνει από τους συγγραφείς ΣΤΡΑΤΗ ΧΑΒΙΑΡΑ και ΜΑΡΤΥ ΛΑΜΠΡΟΥ το Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2011 στις 11 πμ., στην αίθουσα εκδηλώσεων της Βιβλιοθήκης (Κάδμου και Δαιδάλου, 3^οςόρ.).

Για περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχές στο τηλ. 2261089977 (Λεωνίδας Διαμαντής) μέχρι την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011.

******

Ο Στρατής Χαβιαράς γεννήθηκε το 1935 στη Νέα Κίο Αργολίδας. Το 1967 μετανάστευσε στην Αμερική,σπούδασε συγγραφική τέχνη και μετάφραση στο Πανεπιστήμιο Goddard και εργάστηκε σε διάφορες υπαλληλικές θέσεις στις βιβλιοθήκες του Harvard ως το 1974, όταν διορίστηκε στο ίδιο πανεπιστήμιο ως διευθυντής της αίθουσας σύγχρονης ποίησης Woodberry και της βιβλιοθήκης Farnsworth. Από το 1985 διευθύνει το εργαστήρι συγγραφικής τέχνης (μυθιστόρημα) στο θερινό πρόγραμμα του Harvard. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές στα ελληνικά και δύο στα αγγλικά. Τα μυθιστορήματά του "Όταν τραγουδούσαν τα δέντρα" και "Τα ηρωικά χρόνια", γραμμένα στα αγγλικά, κυκλοφόρησαν στον αγγλόφωνο κόσμο και σε μετάφραση σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες και στη Λατινική Αμερική. Στην Αμερική ο Στρατής Χαβιαράς ίδρυσε και διηύθυνε την έκδοση του περιοδικού ποίησης "Arion's Dolphin" και το λογοτεχνικό περιοδικό "Harvard Review". Άρθρα και μεταφράσεις του, καθώς και κριτική αξιολόγηση του δικού του έργου έχουν δημοσιευτεί σε πολλά αμερικανικά και ευρωπαϊκά έντυπα. Έχει δώσει ομιλίες και αναγνώσεις από τα βιβλία του στην Αμερική, τον Καναδά και την Αγγλία. Από το 2000 δίδαξε τη συγγραφική τέχνη (μυθιστόρημα) στο ΕΚΕΜΕΛ. Το 2006 ξεκίνησε να συνεργάζεται με το ΕΚΕΒΙ ως διδάσκων και συντονιστής στα Εργαστήρια Τέχνης του Λόγου. Είναι ενεργό μέλος του Συλλόγου Αμερικανών Συγγραφέων και της Εταιρίας Ελλήνων Συγγραφέων.

Έργα του: Πορφυρό και μαύρο νήμα - Όταν τραγουδούσαν τα δέντρα - Τα ηρωικά χρόνια

*****

Η Μάρτυ Λάμπρου γεννήθηκε στη Λιβαδειά και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε Παιδαγωγική και έχει εκδώσει τη νουβέλα "Το κόκκινο κουτί". Το διήγημά της "Θήβα, Βάγια, Αλίαρτος" δημοσιεύτηκε σε ανθολογία των εκδόσεων Καστανιώτη, και το "Κόπιτσες" διακρίθηκε στο διαγωνισμό του περιοδικού «Πλανόδιον», στο οποίο και δημοσιεύεται το Δεκέμβριο του 2010. Η συλλογή διηγημάτων «Κόπιτσες» εκδόθηκαν το 2010 από τις εκδόσεις «Οσελότος».

Το 2011 ολοκληρώνει το πρώτο της μυθιστόρημα "Με λυμένο χειρόφρενο", βασισμένο στα νεανικά ταξίδια της, στη Δυτική και Ανατολική Ευρώπη και Μέση Ανατολή, με τον νταλικιέρη πατέρα της.

Δωρεάν Τεστ Παπανικολάου στο κέντρο υγείας Διστόμου.

2011-11-03T00:46:00.002+02:00

Εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου

Ανακοίνωση

Το κέντρο υγείας Διστόμου σε συνεργασία με τον εκπολιτιστικό σύλλογο και την τοπική κοινότητα Στειρίου υλοποιώντας πρόγραμμα του υπουργείου υγείας κάνει γνωστό ότι:

Οι γυναίκες που έχουν γεννηθεί από το 1946 έως και το 1986 μπορούν να πραγματοποιήσουν δωρεάν τεστ ΠΑΠ στο κέντρο υγείας Διστόμου.

Όσες κυρίες ενδιαφέρονται να επικοινωνήσουν με το κέντρο υγείας στα τηλέφωνα:2267022790-91

Μετά τιμής

Το Δ.Σ.

Viotiachop: Οδοιπορικό στο όμορφο Στείρι Βοιωτίας .

2011-11-02T00:32:00.001+02:00

Ολοκληρώθηκε το οδοιπορικό μας στο όμορφο Στείρι με απόλυτη επιτυχία.
Έγινε πλήρη προβολή του χωριού, των Συλλόγων που με τόσο αγάπη προσφέρουν στον τόπο τους, της γύρω περιοχής και των επιχειρήσεων του χωριού, εντελώς δωρεάν. Γιατί αγαπάμε τη Βοιωτία και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές θα βοηθήσουμε τον τόπο μας με τις επιχειρήσεις όσο περισσότερο μπορούμε. Αναμένονται πολλά βίντεο από το χωριό. Όποια περιοχή θέλει να οργανώσει κάτι ανάλογο μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας: info@viotiashop.gr

Η Ελένη του Ευριπίδη.

2011-11-01T09:30:00.002+02:00

Δείτε την Ελένη, από την θεατρική ομάδα του εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου, όπως παρουσιάστηκε στην Τανάγρα το 1997.

Λίγα λόγια για το έργο

Η Ελένη είναι τραγωδία του Ευριπίδη που διδάχτηκε (παίχτηκε) το 412 π.Χ. στα Διονύσια και επέφερε πολλές καινοτομίες.

Υπόθεση

Ο Μενέλαος μετά απο την άλωση της Τροίας κατέπλευσε στην Αίγυπτο όπου συνάντησε την Ελένη και έμαθε με κάταπληξη ότι η «εν Τροία» Ελένη ήταν φάσμα ψευδές. Η πραγματική του σύζυγος ήταν κρυμμένη στην Αίγυπτο καθόλη της διάρκεια του πολέμου και ο καταστροφικός πόλεμος της Τροίας είχε βασιστεί σε ένα ψέμα. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Θεοκλύμενος θέλει να νυμφευθεί την Ελένη αλλά εκείνη με τον Μενέλαο καταφέρνουν και διαφεύγουν κρυφά.

Η έξοδος στο έργο αυτό μοιάζει πολλή με εκείνη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις (τραγωδία). Το έργο χαρακτηρίζεται σαν αντιπολεμικό δράμα.

Ιστορικό πλαίσιο

Η Ελένη του Ευριπίδη γράφτηκε το 412 π.Χ και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την ίδια εποχή, δηλαδή μόλις είχε τελειώσει η Σικελική εκστρατεία με την πανωλεθρία του αθηναϊκού στόλου.

Παράλληλα την ίδια εποχή αναπτύσσεται το σοφιστικό κίνημα που είχε αρχίσει να αμφισβητεί πατροπαράδοτες αξίες και προκαλούσε με την κριτική των εκπροσώπων του κρίση στο δημοκρατικό πολίτευμα και φαινόμενα ασέβειας. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ο Ευριπίδης με την τραγωδία του Ελένη καταδικάζει τον πόλεμο ως πρόξενο όλων των κακών. Το παράλογο του τρωικού πολέμου με πρόσχημα την Ελένη προσπάθησε να τονίσει σ΄ όλα τα δράματα, που ήταν εμπνευσμένα από τον τρωικό κύκλο, ο Ευριπίδης. Έτσι στο παράλογο της άποψης ότι για μια γυναίκα μπορεί να εξοντωθεί ένας λαός και ένα κράτος και να σκοτωθούν χιλιάδες Ελλήνων, ο Ευριπίδης θα απαντήσει με το παράλογο του «ειδώλου», δηλαδή ο μύθος που αξιοποιεί λογοτεχνικά δεν είναι η ομηρική του εκδοχή, αλλά αυτή που δημιούργησε ο Λυρικός ποιητής Στησίχορος.

Ευχαριστούμε τον Παναγιώτη Δριχούτη για την παραχώρηση του βίντεο και το Viotiachop για την επεξεργασία του ερασιτεχνικού βίντεο.

πηγή

Ανακοίνωση του εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου.

2011-10-28T23:41:00.002+03:00

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Στειρίου με την ευκαιρία συμπλήρωσης 30 χρόνων από την ίδρυσή του, προτίθεται να εκδώσει λεύκωμα με παλιές φωτογραφίες από πολιτιστικές δραστηριότητες (θεατρικές παραστάσεις, χορευτικά, μουσικές εκδηλώσεις, Αποκριές) καθώς και από την αγροτική ζωή, γάμους, γλέντια, κλπ.

Παρακαλούνται οι κάτοικοι που έχουν παλιές φωτογραφίες, να τις φέρουν στα γραφεία του Συλλόγου κάθε Κυριακή απόγευμα 6-7 μ.μ. για τον μήνα Νοέμβριο καθώς και σε οποιοδήποτε μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου.

Οι φωτογραφίες αφού βγουν σε αντίγραφο, θα επιστραφούν στους κατόχους τους.

Μετά τιμής

Το Δ.Σ.

Πρόσκληση του Εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου.

2011-10-25T00:05:00.003+03:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου προσκαλεί τα μέλη της θεατρικής ομάδας και όλους όσους θέλουν να συμμετέχουν σε αυτή, το Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011 και ώρα 6:00 μμ. στην αίθουσα του συλλόγου

Μετά τιμής

Το διοικητικό συμβούλιο