Viotiachop: Οδοιπορικό στο όμορφο Στείρι Βοιωτίας .

Ολοκληρώθηκε το οδοιπορικό μας στο όμορφο Στείρι με απόλυτη επιτυχία. 
Έγινε πλήρη προβολή του χωριού, των Συλλόγων που με τόσο αγάπη προσφέρουν στον τόπο τους, της γύρω περιοχής και των επιχειρήσεων του χωριού, εντελώς δωρεάν. Γιατί αγαπάμε τη Βοιωτία και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές θα βοηθήσουμε τον τόπο μας με τις επιχειρήσεις όσο περισσότερο μπορούμε. Αναμένονται πολλά βίντεο από το χωριό. Όποια περιοχή θέλει να οργανώσει κάτι ανάλογο μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας: info@viotiashop.gr

Η Ελένη του Ευριπίδη.

Δείτε την Ελένη, από την  θεατρική ομάδα του εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου, όπως παρουσιάστηκε στην Τανάγρα το 1997.

Λίγα λόγια για το έργο

Η Ελένη είναι τραγωδία του Ευριπίδη που διδάχτηκε (παίχτηκε) το 412 π.Χ. στα Διονύσια και επέφερε πολλές καινοτομίες.

Υπόθεση

Ο Μενέλαος μετά απο την άλωση της Τροίας κατέπλευσε στην Αίγυπτο όπου συνάντησε την Ελένη και έμαθε με κάταπληξη ότι η «εν Τροία» Ελένη ήταν φάσμα ψευδές. Η πραγματική του σύζυγος ήταν κρυμμένη στην Αίγυπτο καθόλη της διάρκεια του πολέμου και ο καταστροφικός πόλεμος της Τροίας είχε βασιστεί σε ένα ψέμα.  Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Θεοκλύμενος θέλει να νυμφευθεί την Ελένη αλλά εκείνη με τον Μενέλαο καταφέρνουν και διαφεύγουν κρυφά. 

Η έξοδος στο έργο αυτό μοιάζει πολλή με εκείνη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις (τραγωδία). Το έργο χαρακτηρίζεται σαν αντιπολεμικό δράμα.

Ιστορικό πλαίσιο

Η Ελένη του Ευριπίδη γράφτηκε το 412 π.Χ και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την ίδια εποχή, δηλαδή μόλις είχε τελειώσει η Σικελική εκστρατεία με την πανωλεθρία του αθηναϊκού στόλου. 

Παράλληλα την ίδια εποχή αναπτύσσεται το σοφιστικό κίνημα που είχε αρχίσει να αμφισβητεί πατροπαράδοτες αξίες και προκαλούσε με την κριτική των εκπροσώπων του κρίση στο δημοκρατικό πολίτευμα και φαινόμενα ασέβειας. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ο Ευριπίδης με την τραγωδία  του Ελένη καταδικάζει τον πόλεμο ως πρόξενο όλων των κακών. Το παράλογο του τρωικού πολέμου με πρόσχημα την Ελένη προσπάθησε να τονίσει σ΄ όλα τα δράματα, που ήταν εμπνευσμένα από τον τρωικό κύκλο, ο Ευριπίδης. Έτσι στο παράλογο της άποψης ότι για μια γυναίκα μπορεί να εξοντωθεί ένας λαός και ένα κράτος και να σκοτωθούν χιλιάδες Ελλήνων, ο Ευριπίδης θα απαντήσει με το παράλογο του «ειδώλου», δηλαδή ο μύθος που αξιοποιεί λογοτεχνικά δεν είναι η ομηρική του εκδοχή, αλλά αυτή που δημιούργησε ο Λυρικός ποιητής Στησίχορος.

Ευχαριστούμε τον Παναγιώτη Δριχούτη για την παραχώρηση του βίντεο και το Viotiachop για την επεξεργασία του ερασιτεχνικού βίντεο.

πηγή

Ανακοίνωση του εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου.

Ο Εκπολιτιστικός Σύλλογος Στειρίου με την ευκαιρία συμπλήρωσης 30 χρόνων από την ίδρυσή του, προτίθεται να εκδώσει λεύκωμα με παλιές φωτογραφίες από πολιτιστικές δραστηριότητες (θεατρικές παραστάσεις, χορευτικά, μουσικές εκδηλώσεις, Αποκριές) καθώς και από την αγροτική ζωή, γάμους, γλέντια, κλπ.

Παρακαλούνται οι κάτοικοι που έχουν παλιές φωτογραφίες, να τις φέρουν στα γραφεία του Συλλόγου κάθε Κυριακή απόγευμα 6-7 μ.μ. για τον μήνα Νοέμβριο καθώς και σε οποιοδήποτε μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου.

Οι φωτογραφίες αφού βγουν σε αντίγραφο, θα επιστραφούν στους κατόχους τους.

                                        Μετά τιμής

                                           Το Δ.Σ.                

Πρόσκληση του Εκπολιτιστικού συλλόγου Στειρίου.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 Ο εκπολιτιστικός σύλλογος Στειρίου προσκαλεί τα μέλη της θεατρικής ομάδας και όλους όσους θέλουν να συμμετέχουν σε αυτή,  το Σάββατο 29 Οκτωβρίου 2011 και ώρα 6:00 μμ. στην αίθουσα του συλλόγου

Μετά τιμής

Το διοικητικό συμβούλιο

Έκθεση έργων της ζωγράφου Γεωργίας Καραμπέλου.

Η Γεωργία Καραμπέλου ήδη από τη δεύτερη ατομική της έκθεση στη Λιβαδειά, θέλησε να ανοίξει ένα διάλογο με τον τόπο, όπου γεννήθηκε. Θέλησε να επιστρέψει τις δημιουργίες της στην αφετηρία τους. Έτσι έστησε ξανά τον καμβά της στον Παρνασσό, στη Δαύλεια και τη Λιβαδειά,στον Τόπο της. 

Ξανάγγιξε και χάιδεψε με το χέρι της ζωγράφου τώρα πια, τις στιγμές εκείνες που την οδήγησαν στη δημιουργία, στο χρώμα και το σχήμα. Γύρισε πίσω στην πορεία της αθωότητας. στην εσωτερική πατρίδα τής μνήμης. στις μυρωδιές και τους ήχους που ζωντάνεψαν μέσα της τις «Φύσεις», που ελευθερώνει στο τελάρο της. Εκεί που αγαπημένες στιγμές κι αγαπημένες εικόνες έγιναν οδηγός της αλάθητος. Άρχισε να ξετυλίγει το κουβάρι της μνήμης για να μάς οδηγήσει στον προσωπικό της χάρτη.